"Umutsuzluğa düşmek" ise bir devrimciye yasaktır.Cellat elinde işkencede ölüme bir soluk kalmışken bile.Yalnız yasak değil ayıptır da.Çünkü devrimcinin kendisi,insanlığın yarını ve umududur.Bir kural,bir ilkedir bu.Namussuzluğun,alçaklığın egemen olmadığı,soylu,güzel ve onurlu bir dünya,bu temel ilke üzerine kurulur... "...Biz ki,yarınıyız halkın Umudu,yüzakıyız Hıncı,namusu... Şafakları, Taa şafakları Hey canım, Kalbim,dinamit kuyusu..." Ne güzel adamsın sen.Ne mert..

Baskı: Hasretinden Prangalar Eskittim