Özlem, özlenene ulaşamadıkça, özleyenin heryerini kaplar — kendisini bile; artık, kendisinden, kendi varlığından, kendi varoluşundan bile, kuşkuludur — Özlem, kendisini bile özler hâle gelebilir... — Özlemin özlediği —belki de— kendisidir—

Baskı: Uzak