Hikaye çok dağınık biçimde anlatılmış. Önce bir komiserin işlenen bir suçu aydınlatma hikayesi gibi başlıyor. Daha sonra saldırıya uğrayan Irene'in hayatına ilişkin bir roman okuyacağınızı düşünüyorsunuz, sonra Irene'in büyükannesi ve annesinin hikayeleri geliyor -ki bunlar iç karartıcı ve biraz da mantıksız olaylar zincirinden oluşmuş- en sonunda roman sonuca bağlanıyor ama siz başta göründüğü gibi polisiye veya romantik bir roman değil sürekli istenmeyen çocuklar doğurup eziyetli yaşamlara katlanan kadıların çelişkili hikayelerini okuduğunuzu fark ediyorsunuz.

Baskı: Solup Giden Aşklar