"Çünkü ak­şamlar sessizdi. Öğle zamanı gibi pencereden küstahça bakmıyor, karanlık sular gibi duvarlardan fışkırıyordu, tavanı hiçliğe doğru kaldırıyor, nesneleri usulca indirip, sessizlik seline katıyordu."

Baskı: Bir Çöküşün Öyküsü