Scarlet (The Lunar Chronicles, #2) Marissa Meyer Serinin 2.ci kitabı da an itibariyle bitmiş bulunmaktaa  İlk kitaba göre gerçekten daha iyiydi. Ama neden Kai’yi bu kadar ezik bir karakter yaptı yazar hala anlayamıyorum. Sözde imparator. Ben okurken ise karşımda ergen bir çocuk gördüm. Neyse Cinder bu kitapta daha kendine güvenen biri olarak karşımdaydı. Belli bir olgunluğa gelmişti. Scarlet ve Cinder’in karşılaşmaları onlar karşılaşana kadar gerçekleşen olaylar çok akıcıydı. Thorne beni çok güldürdü. Cinder ile aralarındaki diyaloglar komikti. Şu kötü kraliçeye değinmek bile istemiyorum! Scarlet klasik hikâyedeki gibi babaannesini arıyor ve ona Wolf yardım teklifinde bulunuyor. Peki bu sefer olaylar masaldaki gibi mi gerçekleşiyor? Orasını okuyunca anlarsınız  Kai ve Cinder’e göre Wolf ve Scarlet’in arasındaki çekimi hissettim. Özellikle Wolf’un utangaç ama yeri geldiğinde deliren hallerine bayıldım. İlk kitabı okuyup beğenmeyenler bence yazara ikinci şansı versinler ve devam kitabını okusunlar. Ben öyle yaptım pişmanda değilim.  Thorne’un az önce duyduğu kadınsı ses, aracın hoparlörlerinden tekrar yükseldi. “Kalkışı elle kendin yapmalısın thorne.” Thorne ağzı açık bir şekilde kontrol paneline bakakaldı. “sen nasıl oluyor da konuşa biliyorsun sevgili aracım?” “Konuşan benim sersem!” “Cinder?” :D

Baskı: Scarlet (The Lunar Chronicles, #2)