
didem madak
*Yapıştırsam da parçalarını hayatımın Su sızıyordu çatlaklarından. *Ve şimdi şöyle dua ediyorum Tanrı'ya: Olanlar oldu Tanrım Bütün bu olanlarım ağırlığından beni kolla! *Bıçağın ucundaydı insanların hafızası ''İnsan unutandır ve insan unutulmaya mahkum olandır.'' Tanrı şöyle derdi o zaman: Ah! *Mesela o zamanlar Mutsuz olduğunda insanlar, Yok olurmuş bazı dakikalar. *Vasiyetimdir: Dalgınlığınıza gelmek istiyorum Ve kaybolmak o dalgınlıkta. *Annem çok sevinmelerin kadınıydı. Bazen sevinince annem gibi, Rengarenk çiçekler dizerim kalbimin raflarına. Annem çok sevinmelerin kadınıydı, Sıcak yemeklerin. Başına diktikleri o taş, Ne zaman dokunursam soğuktur oysa. Ben okşadığımda ama, ısınır sanki biraz.
Baskı: Ah'lar Ağacı