
arif ergin
Yazarin ilk kitabiymis. Tarz olarak biraz yerli Dan Brown diyebiliriz. Semboller , unlu aile baglantilari, tarihi mekanlarin arkasinda donen kovalamaca, cozulmesi gereken sifreli mesajlar vs. Boyle bakinca hos ama kitapta oturmayan seyler var. Devamli tekrarli cumleler, bitmek bilmeyen aksiyon, cok fazla konusma. Bu arada karakterler cidden cok konusuyor. Okurken kafam sisti yani. Son 70 sayfada cozumlendi hersey ve bir anda oldu bittiye geldi .Bu kadar sayfaya gerek var miydi bence yoktu . Okuma eylemini bir yerden sonra okuyucuyu bunaltma eylemine donusturuyor cunku. Bir de yazar yabanci yazarlarda gordugumuz hava durumunu gerilim yaratma amaci olarak sis'i secmis ve kullanmis. Bu da yaklasik 600 sayfa boyunca ultra agir yun babaanne yorgani altinda kalmis hissi uyandiriyor.
Baskı: Tekvin