Düşünmenin ne olduğunu merak ettiğim için okumaya başladım. Başta düşünmenin tanımını yapacak zannettim. "Kaygılanması gereken zamanda en kaygı veren şeyin düşünememizdir." yargısıyla karşı karşıya kaldım. Laf ebeliği ile henüz düşünmeğe bile muktedir olamadığımıza dem vurdu. Sonra Niche'nin "Böyle Buyurdu Zerdüş" kitabına atfen zaman kavramına geçti. Övdü mü, sövdü mü tam kestiremedim ama insanı hayvan sınıfına sokarak düşünme aciziyetine dönüştürüverdi. Oradan hemen kadim Yunanın filozoflarına atıf ederek üst insan sınıfını sokuverdi. Eh bende üst insan varsa alt insan sınıfının var olabileceğini çıkarıverdim. Öyle ya insan onlara göre düşünen hayvandı. Hani düşünemiyorduk. Bu Batı filozofları Yunanı överek kendi uygarlığını borçlu hisseder halinde kıvranmaları beni güldürüyor. Onlardan önce uygarlıklar yokmuş gibi farz ediyorlar. Oysa Yunan filizofları, Mezopotamya ve Mısır uygarlıklarından elde ettikleri bilgileri batıya tanıtmaktan öte ne yaptılar ki? Hatta bu bilgileri kendi içlerinde bile sindiremediklerini öğrencilerine anlatırken düşünüyorlarmış gibi yargıya ulaşmaya çalıştıklarından ötürü felsefe demediler mi!? Kendi öğrencileri bile bu düşüncelerin dışında farklı düşündükleri için yeni ekoller oluşturmadılar mı? Bu yetmiyormuş gibi kendi çağındaki sözü geçen kişileri otoriter kabul ederek yalakalanmak için onların eserlerini yorumlamaya kalkıp felsefe yapıyorum şeklindeki laf ebeliklerine ne demeli? Ben bu kitapta tüm bunları hissettim. Bu yüzden basit bir tanımı bile yapamayıp sadece düşünüyormuş havasına girmek için aynı cümleyi eğip bükerek, tekrar tekrar farklı kelimeler ile aynı çıkarsamalarda bulunması beni tiksindirdi. Bence okumaya değmez bir kitap.

Baskı: Düşünmek Ne Demektir?