Sokrates'in Savunması

Platon tarafından kaleme alınan eserde, Atinalıların kendisini yargılarken ölüm cezasından ziyade af dilemesini ve boyun eğmesini bekledikleri Sokrates’in mahkeme boyunca yalvarmak bir yana tarihin ayarını vererek tarihe geçtiği savunması yer alıyor. Suçlamaları reddetmediği gibi felsefesinden dönmeyeceğini beyan eden Sokrates, neredeyse her cümlesiyle cehaletle mücadele etmekten ve karara rağmen ayar vermekten vazgeçmemiş. “Çocuklarım büyüyüp de yetişkin olduklarında, eğer erdem yerine zenginliği veya başka şeyleri istediklerini görürseniz, ben nasıl sizin başınızı ağrıttıysam siz de onların başını aynı şekilde ağrıtın; kendilerine olması gerekenden daha fazla değer verir, önemsemeleri gereken bir şeyi yeterince önemsemez veya aslında beş para etmez insanlar oldukları halde kibirlenirlerse sizi kınadığım gibi kınayın onları. Şayet böyle davranırsanız çocuklarıma ve bana adil davranmış olursunuz.”

Güzeldi :)

Kitap, bir-iki saatte bitirilebilecek (82) sayfa sayısında. Kısa zamanda bitirebileceğim bu baskıyı seçtim ama daha geniş bir zamanda tam metin olduğunu (ya da en azından daha doyurucu olacağını) düşündüğüm İş Bankası kültür yayınlarında yer alan diğer baskısını okumayı düşünüyorum. Bu baskıda, özellikle ilk bölümde kullanılan ve yoğunluğunu aşırı bulduğum felsefi terimler -ki bunların yerine daha uygun ve anlaşılır sözcükler kullanılabilirdi- okumayı biraz güçleştiriyor. Ancak ilerleyen bölümlerde, Sokratesin savunmasının yer aldığı kısımlarda bu sorun ortadan kalkıyor. Sokrates, dinsiz olduğu, gençleri yoldan çıkardığı, devlet yönetimindeki insanlara hakaret ettiği iddiasıyla yargılandığı mahkemede ölüme mahkum ediliyor ama yaptığı olağanüstü savunma tarih önünde kendisini ölümsüzleştiriyor. Savunmasını ölümden korktuğu için değil, haksızlığa engel olmak için yaptığını söyleyen Sokrates; neden siyaset kurumunda yer almadığı, bilgi ve erdemin ne olduğu, iyi ve doğru bir insanın nasıl olması gerektiği, ölüme bakış açısının ne olması gerektiği gibi konularda kâh tebessüm ettiren, kâh düşündüren, kâh hüzünleniren çarpıcı ipuçları veriyor, savlar ortaya koyuyor. Bu baskıyı ya fikir sahibi olmak, ya da tam metin için ön okuma yapmak maksadıyla okuyabilirsiniz. Bence, her iki durumda da okumaya değer. Keyifli okumalar dilerim...

Kitabın neredeyse yarısından biraz daha fazlasını okudum kesinlikle düşüncesi felsefesi kafa yapısı kesinlikle çok iyi bana konu olarak çok ağır geldi. Ben genelde mesai bitiminde eve giderken o 2 saatlik arada okudum için ağır geldi sanırım. Kitabı yarım bıraktım

Dönemin Atinasını yansıtan , Sokrates'i ölüme götüren sürecin ve savunmasının yer aldığı kitap.Erdem,ahlak ve olması gereken bir toplum düzeni,inançlara da vurgu yapılmış çok yönlü felsefe tarihinde yer edinmiş bir kitap..Kesinlikle okunmalı.

felsefeye giriş kitabımmm...

...Cünkü kötülük,ölümden daha hızlı koşar..

Ahh Sokrat. Bağnazlığın ve tanrıcıların şeytanı sokrat, dinsiz sokrat ! Tartışmaların üstadı, neyi bilmediğini bilen hoş bilge. Çağına göre değerlendirilmen gerekir ancak senden sonraki çağlarda bile ders alınamamış ve binlercesi yakıldı, yıkıldı, kesildi ve hala kesiliyorda. Ders alınmıyor ne yazık ki . Yasaları kabul edip ölüme gitme seçimini pek tutmadım üstad. Ama dediğim gibi o çağa göre yorumlamalı, ancak yaşam içgüdüsü o çağdan beri değişmedi ki.

En baştan söyleyeyim; bir kere iyi bir savunma olsa zaten öldürmezlerdi, demek ki kötü savunma. Şimdi Sokrates bir kafir. Toplumun çoğunluğunun inandığı değerlere inanmıyor dahası bunları yüksek sesle sık sık dile getiriyor. Aslında yaptığı da hakaret filan değil hani; demokrasinin olmazsa olmazı olan eleştiri ve sorgulama. O sırada bir de geçiş dönemi yaşıyor Atina, yönetim değişiyor, demokrasiye geçiliyor filan. Düşün şimdi; böyle bir süreçte bir adam her haltı sorguluyor, tehlikenin farkında mısın? İnsanları bilinçlendiriyor lan! E bir de bunu tam geçiş süreci içerisinde yapıyor. Yani yerleşik düzende yapmış olsa sistem bir şekilde onu afaroz eder de daha hiçbir şey tam oturmamışken kurulmakta olan sistemi kökten değiştirebilecek haltlar karıştırıyor kafir. Atina' da ileri demokrasi olmasa da yine de demokrasi var o sırada. Düğün dernek kuruluyor gel diyorlar baba sen suçlusun. Socrates geliyor haliyle, başlıyor savunmaya. Savunma dediğimde klasik soru cevap işte, basit sorular, basit cevaplar. Sıkıcı diyaloglardı cidden. Diyorlar ki insanlara kötülük yapıyorsun, bizimki de diyor ki e bundan sana ne? gelsin kötülük yaptıklarım şikayetçi olsun. Ama tabii fayda etmiyor. Niye? Çünkü devletin toplumu korumak gibi bir görevi var! Vatanını milletini çok seven bu yönetici tayfası devleti oluşturan bireylerin aptal oldukları için kendilerine zarar verenleri fark edemeyeceklerine, dolayısıyla onlar adına bu işi kendilerinin yapmaları gerektiğine inanıyorlar; ama asıl mesele bu değil aslında. Bu zurnalar gerçek bir bilgenin varlığını kabul edemiyorlar özünde ve dahası asıl amaç da Socrates' i öldürmek değil. Onun yalvarmasınıi af dilemesini sağlamak. Zaten mahkemenin bir yerinde hakim bozuntusu diyor neden ailen gelip yalvarmıyor diye. Adalat anlayışına bak! Lan lavuk, ailesinin tavrına göre mi cezada indirime gideceksin yoksa işlenen ya da işlenmeyen suça göre mi? Kravat takıp gelse iyi hal indirimi verecek demek ki? Ulan ben onu bir tek geri kalmış dünya ülkelerinde olur sanıyordum. Hani kıza tecavüz edersin de mahkemede sessiz durursun diye iyi hal indirimi alırsın ya da 14 yaşındaki kızın rızası vardır diye cezada indirim veririsn filan. Bunlar taş devrinde belki olmuştur, bir daha da olmaz zaten diyorum ki Sokrates' e de aynı muamele yapılmış. Zaten bence tecavüzde kaızın göğüslerine de bakılmalı. ben göğüsleri güzel kıza tecavüz ederim çünkü, hakkımdır. Dekoltesi de varsa üzerine kıza ceza isterim, ben böyleyim. Ne diyorduk ha Sokrat! Şimdi bakıyorlar ki bu adamın af dileyeceği filan yok dahası mahkemede tek tek üstelik de herkesin anlayabileceği kadar basit cümlelerle yedi cihana suçsuz olduğunu kabul ettiriyor bu adam. Şimdi günümüz yasalarına göre düşünme, ''kanunlara doğru oldukları için uyulmaz kanun oldukları için uyulur'' diye güzel bir söz vardır hukukta. Atina kanunlarına göre Sokrates' in eylemleri, ölüm cezasını gerektiren şeylerse Sokrat öldürülür, çok net. Ama adam 30 oy farkıyla ölüme gönderiliyor. Gönderilirken de lan sadece %20 oranda lehine karar alabilmiş adamın bile cezasını para cezasına çevirdiniz minvalinde bir şeyler diyor . Sokrates' i ise %40 lehine oya rağmen ölüme gönderiyor lavuklar. Sadece bu bile zaten adil bir yargılama olmadığının kanıtıdır. İşin ilginç yanı, bu adamların dertlerinden biri de Sokraters' in geleneklere, teamüllere karşı çıkması. Ulan siz adamı öldürmek için kendi teamüllerinizi kendiniz yıktınız be! Tanrılara karşı geliyor denen Sokrates ise tek tanrı inancına inanıyordu. Benim anladığım kadarıyla Cumalara gitse en önde saf tutacak kadar da inançlı bir adam kendisi. Tabii işin enteresanı şu; cemaat yayınevlerinden okursanız Sokrates' i n ALLAH ALLAH nidaları attığını görebilirsiniz. Utanmasalar infazdan önce iki rekat namaz kıldı yazacak adamlar. Neyse bir incelememizin daha sonuna gelirken Sokrates' in kısa boylu, şişman bir adam olduğunu ve karıyla kızla işi olamayacağından mecburen kendini felsefeye vurduğunu da belirtmek isterim.

Okudukça şöyle diyo insan suçsuz işte bunu göremicek kadar kör nasıl olunabilir ve bi adam suçsuzluğunu daha ne kadar , daha kaç kere ispat edebilir ?

Eşi Sokrates'e gelir ve ''Seni haksız yere asıyorlar'' der. Sokrates cevap verir: ''Ya haklı olarak asıyor olsalardı'' Bir felsefe başyapıtı; Sokrates'in Savunması.

Çok iyi! Günümüzün en iyi kişisel gelişim kitaplarından bile daha iyi özgüven aşılıyor. Anlayana tabi...

"Bildiğim bir şey varsa, o da hiçbir şey bilmediğimdir." ... daha ne olsun

Ayrılmak zamanı geldi artık,yolumuza gidelim: Ben ölmeye,sizler de yaşamaya. Hangisi daha iyi? Tanrıdan başka kimse bilemez bunu.

kitabın içerisindeki diyalogları farklı farklı değerlendirmek gerekiyor.ilk diyalog olan sokrates'in bir kahinle olan "dindarlık ve dine uygunluk" hakkındaki diyaloğu çok güzeldi.keza sokrates'in savunmasıda iyidi.fakat ondan sonraki öğrecisi kriton ile ve son gününde ziyarete gelenlerle yapılan diyaloglar benim açımdan tam anlamıyla hayal kırıklığı oldu.sokrates'in karşısında kim olursa olsun verilen cevaplar hep aynıydı."söyliyecek sözüm yok sevgili dostum" "kuşkusuz haklısın" minvalinde cevaplardı.bu yüzden okurken hep beklediğim o farklı fikirlerin çarpışması olmadı. ama şunu da belirtmeliyimki sokratesin bazı diyalogları hem kendi düşüncesi hemde olabilecek çeşitli karşıt görüşleri içeriyordu.bu durum bi nebzede olsa hayal kırıklığımı giderdi.son olarak sokrates gerçekten imrenilecek bir zihine sahip bir filozof her ne kadar kitapta geçen birçok söylevine katılmasamda... .felsefenin güzelliği bu olsa gerek

Felsefe ödevi olmasa okumayacağım bir kitap.

sokratesin sivri zekasını gördüğümüz güzel bir eser .

Tam metin olup olmadığı, ne kadarının kime ait olup olmadığı bilinmese de, okunduğunda herifler teee ne zaman düşündüklerini ne kadar basit ama etkili anlatabiliyorlarmış, düşünen adamlar varmış, yaşamışlar ve bir şeyler bırakmışlar dedirten bir yapım...

M.Ö 399 yılında görülmüş bir davanın savunma metnini okumak bende garip hisler uyandırmadı değil.

Sokrates'i tanımak ve verdiği insanlık dersleri için mutlaka okunmalı diyebileceğim bir kitap.

etkileyici ve ters köşe. bir kabullenişin itirazı.

Gerçekten çok öğretici bir eser. Ben kendi adıma çok istifade ettim. Bir çok kere okunmasında fayda gördüğüm büyük eser.