Dünyanın İlk Sabahı

İçimin tozunu alan bir kadın var Geliyor ara sıra Kâğıt bir mendil içerisinde Sabun çiçekleri getiriyor bana Eskiden düş terbiyecisiymiş, Şimdilerde temizlikçi, etamin kokuyor Biraz da mardin toprağı, böyle iyi Eşyalara huzur geliyor Zamanın dışında yaşayan biriyle Konuşur gibi susuyor durmadan (Tanıtım Bülteninden)