İmam Rabbani - Ahmed Sirhindi

İmâm-ı Rabbânî ve Müceddid-i Elf-i Sânî lakaplarıyla anılan Şeyh Ahmed Sirhindî 17. yüzyılda Hindistanda yaşamıştır. O hem İslâmiyetin kitabî bir çizgide yorumlanması ve toplumun hurâfelerden arındırılması için mücâdele eden bir âlim, hem de tasavvuf yolunun yüksek tecrübelerine erişip edindiği bilgileri dostları ile paylaşan bir sûfî idi. Dönemin padişahlarının İslâmiyete aykırı uygulamalarına sessiz kalmayan Sirhindî hapsedilmeyi göze almış ancak ilkelerinden ve mücâdelesinden vaz geçmemişti. Bu yönleriyle o, İslâm dünyasının, özellikle Hindistanın 19. ve 20. yüzyıllardaki özgürlük, ilim ve ihyâ hareketlerine ilham kaynağı olmuş, ayrıca toplumun din ve tasavvuf anlayışını yenileyen (müceddid) bir rehber olarak telâkkî edilmiştir. Tasavvufî eğitim (seyr u sülûk) ve varlık (vücûd) düşüncesi konularında ortaya koyduğu yeni fikirler ve getirdiği orijinal terimler ise, tasavvuf kültürüne önemli bir katkı sağlamıştır.