Cinnet ve Cinayet

Banuya I. Akan sular ısıtmıyor zamanı büyüyor onulmaz çatlak Seni sana bırakıyorum, kendi uçurumlarına Umarsızım, acılar abanıyor geceye. Dündü, Yakamoz yalnızlıklar avuçlarımda Bir bilsen, ne çok üşüdü bu çocuk kırlangıçlar giderken II. Kapım çalınıyor, kapım çalınıyor, kapım... Bir yıldız soyunuyor kalbime: Merhaba! Ne çok yorgun lavları taşımaktan lime lime günlere geceler eklemekten. Biz her gece Heybelide mehtaba çıkmadık seninle Volkanlar patladı gözlerinde; gözlerim yanıyor Doğru seçenekteyiz, böyle de başlatılır bu tarih Gözlerim yanıyor, çek şu bulutları güneş doğacak Sokul bana, çok üşüdüm sana gelinceye dek Başım omzuna düşüyor, kent kaçıncı uykusunda Bırak öyle kalsın, bir şiir kendini yazıyor. III. Kulak ver, Kız Kulesi bizi söylüyor: Şu Dersimin dağları... (Kitabın Girişinden)