Adı Sibel`di Ponponumun

Balkonlara, çatılara konup konup kalkıyorum. Karanlıkta uçamam. Bir çatıda küçük bir boşluk bulup giriyorum. Her taraf öyle karanlık ki...Ponponum neredesin?Mıstıcık seni duyamıyorum!Korkuyorum ponponum.Mıstıcık ne olur dön!Ponponun anlattığı kediler geliyor aklına.Onlar senin gibi uçamaz ama cin gibidirler!Nasıl yani?Çok uyanıktırlar yani! Karanlıkta bile görebilirler seni. Gözleri cam gibi parlar. Seni bir yerde görmeye görsünler, kanatlarını atlayıverirler üzerine.