Saray Meydanı`nda Son Gece

Küçük yaşta anasız-babasız kalmıştı Fikret. Hocası Kazım Beyin yanına sığınırken, günlerin kendisine neler getireceğini bilmiyordu... Memleket hasretini tanımıyordu daha... Erzurumlu Didarı görüp de delikanlı yüreği ilk aşkıyla tutuştuğunda, bu sevdayı erzurumdan İstanbula, İstanbuldan Bağdat cephesine, en ağır bir yük diye hep içinde taşıyacağını bilmiyordu... İstanbulda Kızıl Sultan Abdülnamide karşı mücadele edenlerin arasında yerini aldığında da, en ağır işkencelerde gencecik bedeni örselenirken de Didarı beyninde, yüreğinde saklayacağını bilmiyordu henüz... Didar da sevdalanmıştı Fikrete; Fikret bundan habersiz olsa da... Ruslar Erzuruma bir karabasan gibi çökünce, gemi azıya alan Ermeni çetecilerinin zulmünden kaçıp göç yollarına düştüklerinde, açlığa, soğuğa ve sefalete, Fikreti bir kerecik daha görebilme umuduyla dayanabilecekti Didar... Ölüm gencecik neferleri kızgın çöl kumları üzerinde birer birer çekip alırken, kararını vermişti Fikret: Bu cehennemden sağ çıkarsa, Erzurumlu Didarı bulacaktı....