Akıl Karaya Vurdu

Akıl Karaya VurduYürüyen heykellerle aynı müzedeyim benKonuşan mumyalara kimden söz edeyim benFikren işkencedeyim, ruhen cezadayım benKorkaklığın sükutu kol geziyor her yerdeSanki tek başımayım tek kişilik mahşerde.Putların gölgesinde dans eder akbabalarSöz sokakta dolaşır, öz zindanda çabalarAtılan ucuz safra selamlar, merhabalarEn temiz topraklara gül eksem mantar biterYollar sırat köprüsü, durmak düşmekten beter.Kaybettim mesafeyi, zamandan uzaklaştımSevgi diye sarıldım, isyanla kucaklaştımNe kendimden kurtuldum, ne kendime yaklaştımToprağın üstü mezar, zevke dalmış ölülerCan sıkmaya yetiyor canlı kalmış ölüler.Fuhuş yuvası sanki en görkemli binalarÇamur evlat doğurur taş yürekli analarResmen hak tevzi eder hakkı boğan canavarKoşanlar, yarışanlar... dehşet ötesi dehşetAkıl karaya vurdu, gırtlağı geçti vahşet.