Divan Edebiyatı Seçmeler

Adını eski şairlerin şiirlerini topladığı “divanlar”dan alan; Klasik Türk Edebiyatı, Yüksek Zümre Edebiyatı, Eski Edebiyat olarak da isimlendiren Divan Edebiyatı, Türklerin İslamiyet’i kabulünden sonra ortaya çıkmış, Arap ve Fars edebiyatları etkisinde gelişimini sürdürmüş, özgün bir sanat anlayışının yanı sıra sanatlı bir söyleyişe sahip, kendine özgü kuralları olan, temelleri İslam dinine ve tasavvuf anlayışına dayanan bir edebiyattır. Genel itibariyle konuları aşk, kadın, doğa, övgü, din, kahramanlık olan ve gazel, kaside, mesnevi, kıt’a, rubai gibi nazım şekillerinden oluşan şiirler; hecelerin açık ve kapalılık esasına dayanan aruz vezniyle belirli edebi sanatlarla süslenerek mazmunlar kullanılarak yazılırdı. Divan edebiyatında nazım (şiir) ağırlıklı olmakla birlikte nesre (düzyazı) de yer verilirdi. Şairlerin hayat hikâyelerinin ve şiirlerinden örneklerin de bulunduğu tezkireler, Peygamberimizin hayatını anlatan siyerler, tarih kitapları, seyahatnameler, elçilerin yazdıkları sefaretnameler, savaşların anlatıldığı gazavatnameler, mektuplar bu türlerdendir.