Ceset Kokan Kadınlar

Ne demeli?..Nasıl anlatmalı?..Ne yazmalı bu dar ve parlak yüzeye?..Sıradan bir yalnızlık benimkisi...Kiminkinden farkı var?..Kelimelerden cümle kurma yeteneğim,benim yalnızlığımı sadece belgelenmiş bir anı yapar...Herkesinki gibi bir yalnızlık bu...Yangın yerinde hareket edememek gibi...Hiçbir teselliye boyun eğmeyen...Laftan, sözden anlamayan bir yalnızlık bu da...Asi... Onurlu... Ümitsiz...Hiç kimseninkinden farkı yok...Sabah ezanından hemen sonra...Durduk yere arabanın camını açıp...İstanbulun tam ortasında, sesim kısılasıya geceye Onu bağırmak...Seni seviyorumu öfkeye dönüştürmek...Bu koca kente Onu haykırmak...Dudaklarımın önce titremesi...Sonra gözlerimin dolması...En fazla ağlamak ıslak caddelere...Elimin ayağıma dolaşması...Salaklaşmak...Farklı mı yapar benim yalnızlığımı?...Duysaydı... Belki...Duymadı... Duyulmadı...Diğer yalnızlıklar gibi benimkisi de...Duyulmayan... Görülmeyen... Bilinmeyen... Umursanmayan...Sıradan bir yalnızlık...Bir adım yaklaştıkça, bir kadın daha uzaklaşan...Bir kadın uzaklaştıkça, bir adam daha küçülen yalnızlık bu da...