Yaşam Bir Avuç Gül Bir Tutam Diken

Gençliğe adım atmak üzere olan bir çocuk, babasıyla birlikte dağlara çıkmıştı... Yürürken ayağı kaydı, az daha uçurumdan yuvarlanıyordu. Can havliyle bağırdı:Eyvaaah!..Karşı dağlardan aynı karşılık geldi:Eyvaaah!..Çocuk ilk defa böyle bir durumla karşılaşıyordu.Sen de kimsin? diye sordu.Karşı taraftan gelen aynı soruydu:Sen de kimsin?Korkağın birisiiin!... diye bağırdı bu sefer, çocuk.Korkağın birisiiin cevabını almakta gecikmedi.Merakla babasına dönüp sordu:Bu nedir baba?!Hayatın sesidir oğlum dedi babası, dinle ve öğren.Avuçlarını boru gibi yaparak karşı dağlara doğru bağırdı:Seni seviyoruuum!..Karşılık gecikmeden geldi:Seni seviyoruuum!Baba oğluna döndü:Oğlum dedi, herkes buna yankı diyor, ama aslında bu hayatın ve umudun sesidir. Hayattan ne umar, ona nasıl seslenirsen, sana o sesi yansıtır. Çocuk, hayata hangi sesi verirse o sesi duyacağını o gün öğrendi.