Hipnozcu

Harika bir kitap. Hiç sıkmadan ne güzel de aydınlatıyor.

Kitapları içlerinden mesajlar çıkarmak fikriyle okurum genelde, ve bu kitaptan her yaştan insanın çıkarabileceği çok fazla mesaj olduğunu düşünüyorum. Bir insanın tabularını yıkabileceğini kendine güvenirse yapamayacağı şeyin olmadığını ve insan psikolojisinin insanları gerçekten çok etkilediği fikrine vardım. Herkesin okuması gerektiğine inanıyorum 9/10 :)

Yine Richard Bach yine harikalar. Motto: kendini hipnozla ;)

Richard Bach'ın son yayınlanan romanı Hipnozcu. Uçma bağımlısı olan yazar her kitabında olduğu gibi yine bu kitapta da uçmaktan bahsediyor. Kahramanımız bir pilot. (Tıpkı yazar gibi.) Kitap etkileyici bir kurtarma sahnesi ve olağan üstü hipnoz sahnesi ile daha başında okuyucuyu avucunun içine alıyor. Özellikle hipnoz sahnesi muhteşem yazılmış. Gel gelelim yazarın ilk kitabında ki sorun son kitabında da ortaya çıkıyor. Kitap ilerledikçe ağırlaşıyor, sıkıcı bir monoloğa dönüşüyor ve B-filmlerine özgü bir final ile bitiyor.

Mantıklı düşünce ile yazılmış ancak benım ilgi alanım dışında ancak enteran bir kitap zaten incecik hemen bitirirsiniz olaylara farklı açılardan bakmanızı ve düşünmenizi saglıyor onun dışında çok sevdım dıyemem ama düşündürücü bir kitap..

İlk bölüm sıkıcı gelse de devam edince adeta büyülenmiş bir halde sürüklendim ve bitmesini istemedim. Birkaç saatte bitebilecek kadar kısa bir kitap, ama etkisi inanılmaz. Motivasyon kitaplarında anlatılan olumlu düşüncenin etkisini bir kandırmaca gibi görür ve anlamazken, bu kitapla birlikte olayı tamamen kavradım. Mutlaka okuyun!

Konuşma ve algılama şeklimi değiştiren bir kitaptır. Sürekli aynı şeyi tekrar etmeye başlıyor bir yerden sonra ama belki de bu da bir hipnoz tekniği :D

Büyük puntolu yazılar,etrafında önermeler görmeye başlamış,matrix ağına düşmüş pilot neo.Başkahramanda bir süre sonra kişilik bölünmesi bile sezinleyebilirsiniz.Ancak kitabın finali güzeldi. Tabi Martı neredeee,Hipnozcu neredee?

April Yayıncılık kitap kapağı düzenlemeleri konusunda Bach'a ayrı bir yer ayırıyor diye düşünüyorum. Renkler, kabartma, yazı biçimiyle çok sevdiğim kapaklardan biri oldu. Ama elbette burada kitabın dışı değil içi söz konusu. Berkeley felsefesiyle çok içli dışlı bir konusu var. "Ya dünya kendimize kabul ettirdiğimiz bir önermeyse?" Bu tarz ifadelerin yanında olaylar çok çıplak kalmış. Kurgu ve düşünce arasında kalmış gibi yazar. Ama o kapak yok mu o kapak ..