Kapıyı Vurmadan Gir

Sanki uyku ile uyanıklık arasında bir yerdeyim. Sanki bilinçaltımla yaşamım; çocukluğumla yaşadığım kentler; anılarımla pek çok insan sureti birbirine karışmış. Ne güzel bir yelpaze bu; püsküllü anki çocukluğumdaki Şişhane Yokuşu, sımsıkı tuttuğum sofu Ankaranın o hiç vazgeçemediğim bozkırı, insanın birden üstüne düşüveren sonsuz gecesi ve üstündeki sedef kalmalarda içimde sakladığım çocukluğum, heyecanlarım... Elimde tuttuk, usul usul salladığım bu yelpazenin üstündeki yer yer çok canlı, kimi zaman soluk, ama hiç unutulmayan resimse benim tüm yaşamım