İhtiyar Adam ve Torunu

Lev TOLSTOY, torunu Sofya'yı çok seviyordu. 15 Temmuz 1909'da ona şu satırları yazdı: Torunum Soneçka (Sofya)'ya… Dua Tanrı bir görev verdi: Tüm insanlar birbirini sevsin. Verilen o kutsal görev iyi öğrenilmeli ve mutlaka yerine getirilmeli. Bunun için şu kurallara uymak zorunludur: Birinci kural, kimseyle ilgili kötü düşünmemek; ikinci kural, hiç kimseyle ilgili kötü konuşmamak ve üçüncüsü de, kendine yapılmasını istemediğin şeyi başkalarına yapmamak. Kim bu kuralları öğrenecek ve uygulayacak, o, herkesi sevecek, insanlardan yansıyan sevgiyle çok mutlu olacak. Ben de bütün gücümle, mutlaka, bu kuralları öğrenecek ve uygulayacağım." Sofya Andreyevna Tolstaya, dedesinin kendisi için yazdığı bu DUA'yı hep aklında tutu ve yaşamı süresince o kuralları uygulamak için gayret etti. Yaşamı sürekli sorgulayan Lev TOLSTOY'un, yediden yetmişe her yaşta insana seslenen, Türkiye'de ilk defa yayınlanan, düşündürücü öykülerinden bir demet