Dicle ile Fırat

Bir Doğu masalını bir Batı felsefesine dönüştürmek,  bir nehre  sen artık burda akma deme küstahlığı,  törelerle kanarken gencecik kızların hayal günahları  Diclem! Yalnızlığımın kusuru!  Diclem! Dağlarımın gölgesi!  Diclem! Ömrümün ötesi! Çıplak kuşum!  Bu gece gökyüzünden yıldız içtim sarhoşum!  Seni bana yar değil, el bile etmezler burada  Pusu kurmuş çıyan, demir kafes sırada  Nanköre söz değil, kurşun geçer dağlarda  Aşkımı acı ekşitir  Kavgamı halk soğutur  Bakma şimdi korumasız bir çiy gibi düştüm  Bir çiy gibi düşüp kaldım kendi koynumda!...