Gümüş Beyazı Karavan

Elçin edebiyat - hikaye - İnsanın şansı yaver gitmeli vesselam!.. Bir bakmışsın o güne kadar birbirini asla tanımayan iki kişi – bir kız bir erkek çölün ortasında karşılaşmışlar ve aniden de bu dünyaya zaten birbirlerini bulmak için gelmiş olduklarını anlayıvermişler...(Kasap Ağanecefin karısı Balacahanımın, sokak kapılarının önünde çekirdek çitleyerekten genç kızlara anlattıklarından.)- Benim dileğim de Memmedağanın mesut olması işte!..(Bu sözleri de bir akşam Ali Samedullaha söylemişti, o akşam ki Yadullahla Fatmanın düğünüydü ve Aliakperin klarneti insanın içini kaynatıyordu.)- Benim kısmetim böyleymiş, bari Mesmehanım mesut olabilse!..(Güldeste, Voroneje giden trenin penceresinden bembeyaz kış gecesini seyrederken böyle düşünmüştü.)