İnsanlığımı Yitirirken

20. yüzyıl Japon edebiyatının önde gelen yazarlarından olan Dazai,1930lu yıllarda başladığı yazarlık yaşamında, İkinci Dünya Savaşı sonrasından ölümüne kadar olan sürede önemli öykülere ve romanlara imza atmıştır.Ningen Şikkaku (İnsanlığımı Yitirirken,1948) bir anlamda Dazainin özyaşam öyküsüdür. Bu eserinde Dazai çocukluğunda yaşadığı yalnızlığı, gençliğinde ailesinden kopuşunu daha sonra ise Tokyoda geçirdiği sıkıntılı yıllarını, intihar girişimlerini, vereme yakalanışını içe dönük bireysel bir anlatı yerine, yaşam alışkanlıkları üzerinde yoğunlaşarak ustalıkla ve yalın bir anlatımla kaleme almıştır. Kalbi kırılan, üst üste çöküşler yaşayan, gelişigüzel kullandığı ilaçlar sonunda bünyesinin dengesini de kaybeden öykü kahramanı Yozo, anlatının sonunda insanlığını yitirdiğini itiraf etmektedir. Belki de, Yozonun anlatısının ilk cümleleri Dazainin neyi vurgulamak istediğini çok iyi özetlemektedir. Yaşamım utançlarla doludur. İnsan yaşamının ne olduğu hakkında bir fikrim yok.