Kalbim Binlere Katıldığında
İki genç insanı bir araya getiren, baş etmesi zor bir duygu üzerine etkileyici bir hikâye... Reşit olmasına bir yıl kalan Alvie Fitz bildiğiniz hiçbir kalıba uymuyor, ama bu umurunda değil. Yıllarını ilaç içmekle ve doktorların, sosyal görevlilerin verdiği kötü tavsiyelerle geçirmiştir: "İtaat et, topluma adapte ol ve normalmiş gibi davran." Kulağa çok kolay gelen bu tavsiyeler Alvie için gerçekliliğini yitirmiştir. Onun kulağına fısıldanan tek bir gerçek vardır: "On sekizine kadar dayan, sonra özgür olacaksın." Ve Alvie belki de kendisinden daha tuhaf olan, değnekle yürüyen, her gün yeni bir yaralanma vakasıyla çıkıp gelen, bedeni bir cam kadar hassas görünen Stanley'yle tanışır. Asperger sendromlu bir kız ve kalbinin etrafındaki kabukları kırmak için uğraşan, kronik hastalığı olan bir çocuk...
Baskılar1
Bu eserin yayımlanmış baskıları. Bir baskıya tıklayarak yayınevi, ISBN, sayfa sayısı ve basım bilgilerini görebilirsiniz.
Düzenleme Geçmişi
Yükleniyor...
Puanlama
Yorumlar(1)
Tüm puanları gör (1)https://birumuthayal.blogspot.com/2018/10/a-j-steiger-kalbim-binlere-katldgnda.html#more Eylül ayı, benim için verimsiz geçti, ancak üç kitap okuyabilmişim o kadar yani. Ekim ayının daha verimli, daha fazla kitap okuyarak geçmesi temennisiyle yorumuma başlıyorum. Ekim ayının ilk kitabı konusu ile ilk başta ilgimi çekmişti ve elime geçtiği gibi de bekletmeden okudum. Değişik bir konusu var : Asperger sendromlu bir kız ve kalbinin etrafındaki kabukları kırmak için uğraşan, kronik hastalığı olan bir çocuk.. Alvie Fitz, yıllarını ilaç içmekle ve doktorların, sosyal görevlilerin verdiği kötü tavsiyelerle geçirmiş, kendisinin ise istediği tek şey on sekiz yaşına kadar dayanıp sonunda özgürlüğünü kazanması. Stanley ile yollarının kesişmesi ile Alvie’nin vazgeçmediği düzeninde çatlaklar oluşmaya başlıyor. Değişik bir kurguydu. Ama yani ne çok iyi ahım şahım ne de çok kötü bir kitaptı. Ortalama bir kitaptı benim için açıkçası. ------------------------ Gözlerimi açtığımda bahçe yine bomboş ve griydi. “Kalbim binlere katıldı,” diye mırıldandım, “çünkü bugün arkadaşım koşmayı bıraktı.” “Ne dedin?” “Watership Tepesi’nden.” “Ah… doğru. Tavşanlar aralarından biri öldüğünde mi söylemişti?” Başımla onayladım. Kaşlarını çattı. “Biri sana..” Yakın zamanda değil.”
