Kıpırtı

Bir kitapla okur arasındaki sessiz anlaşma anlatının bittiği noktada son bulur. “Kıpırtı” bu anlaşmayı bozuyor ve Sevgili Okur’a, yalnızca bir okur olarak kalmanın da ötesine geçmesini ve öyküyle buluşmasını öneriyor. Çünkü sayfaları bir biri ardına keyifle çevrilmeyen bir okuma serüveni asla yaşamla buluşmaz; bu nedenle okunmadıkça yol alınmayan, yol alınmadıkça yaşanmayan bir tanıklık hiçbir öykü biriktirmeyecektir. Bir rüzgar eser... bir yaprak çevrilir! Giz dolu serüven çoktan başlamıştır. Şimdi nice kayıplar için; düş kırıklıkları ve yanlış hayatlar için yeni bir tarif çıkarma zamanıdır! Kıpırtı sürecek, yaşamla sanatı buluşturan o büyük giz mutlaka çözülecektir! Okur’dan beklenen ise yalnızca bu güzel buluşmaya hazırlanması, dahası onun akıl karıştıran nice sorusunu giderek çoğaltmasıyla ilgilidir. Çünkü bir okur yalnızca bir okur değildir!