Cölanj

Taylanla ilk kez 2003 yılında, ders verdiğim seminerde karşılaştık. Göze çarpan bir katılımcıydı: Keskin bir alaycılığın ardınagizlediği, içine sığdıramadığı, neredeyse saldırgan bir enerjisi vardı. (Bana kendiminkini planlama konusunda fikir vermesi için on ünlü yazarın mezarlarının fotoğraflarını gönderdiğini söylersem, belki durum daha iyi anlaşılır) Bu durumun zekâsının habercisi olduğunu umarak neler yazacağını merakla beklemeye koyuldum. Beni şaşırtmadı. Karşımda tam bir ruhsal bir anarşist vardı. Çevresindeki, yaşamındaki gözlemlerden yola çıkarak ne kadar toplumsal, kişisel değer varsa hepsine saldırıyor, burjuva ahlakını ve küçük burjuvaları yeren gözlemler, sarsıcı cümleler, söz oyunları art arda sökün ediyordu. Yer yer Celine, zaman zaman Kafka! Tabii buna Henry Milleri de eklemek gerekiyor.Taylan Kara, edebiyatımızdaki mevcut eğilimlerden çok farklı bir yazar; sözcüğün tam anlamıyla yeni bir ses. Ancak Taylanı okumak, dikkat ve sabır gerektiriyor ve bence o, bunu hak eden bir yazar. Anlattıklarını daha büyük yapıya oturttuğunda romanlarının ses getireceğine eminim.Mehmet Eroğlu.