Misafir

... yalnızlık, irili ufaklı bütün ihtimalleri sefil birer ümit ışığına çeviriyor. Nermin Yıldırım okura bu kez garip bir Ev'in; hemşirelerin "abla", hastaların "misafir", başhekimin "baba" diye adlandırıldığı, her geçen gün daha katı kurallarla yönetilen tuhaf bir akıl hastanesinin kapılarını aralıyor. Biri Ev sahibi, diğeri misafir, biri genç, diğeri yaşlı, biri geçmişe, diğeri geleceğe bakan Esin ve Rikkat'ten hareketle, içeridekilerin ve dışarıdakilerin, tek tek çıldırmaktan vazgeçip topluca delirenlerin buruk, muzip ve her şeye rağmen ümit dolu hikayesini anlatıyor. Misafir, normalini yitirmiş, çokça incinmiş, bolca incitmiş bir dünyanda, kırılmış hayallerin, ertelenmiş sevgilerin, hakkıyla yaşanmamış ömürlerin ortasında, kendisine sığınacak yer arayanların romanı. Yıldırım, sızının ve şifanın hikayesini, o derin anlatımıyla, incelikle, şefkatle dokuyor.