En az üç diyorlar ama..

Ben düşünürken, onlar yatak odamın kapısını zorlamaya devam ediyorToplum uykuda gibiydi. Herkes kendi kimliğine, kişiliğine, duygu ve düşüncelerine, isteklerine yabancılaşmıştı. Kurulu düzenin içinde öylesine yaşayıp gidiyorlardı. Maddenin esiri olmuş insanlar hep daha fazlasına sahip olmaya çalışıyor, bu arada düşünmeden ve kazara çoğalıyordu. Kendi dertleri ile meşgul olmaları gerekirken, benim özelime nasıl uzanıyordu düşünceleri ve sözleri? Kendi hayatlarıyla ilgili bu kadar uykudayken, benim özelimle nasıl bu kadar ilgililerdi? İnsan olmaktan, kendi olmaktan, eş ve anne olmaya giden süreçte, ne olup bittiğini, nelerin başladığını, nelerin bittiğini, istenirse nelerin hiç bitmeyeceğini anlatan bir kitap var elinizde. Berrak Budunç Erişeni kutluyorum. Kitabı bize insanın istediğinde her şeye erişebileceğini gösteriyor. Prof. Dr. Üstün DÖKMEN