Eflatun Sufleler

Her şair, farklı değerlendirdi beni: Yaşça büyüklerden genellikle ölçülü tebessüm kazandım / yaşıtlarımın çekememezlikleri, tatlı kıskançlıkları, imrenişleri, aşağılamaları ya da yoksaymaları kaydıma geçirildi / Ama sonuçta ister istemez bir küçük İskender olgusu, kafaları bulandırıyordu işte/bu çocuk sosyalist miydi, kendini bilmez miydi, anarşist miydi, postmdernist miydi, sapık mıydı, nihilist miydi, dalga mı geçiyordu, medyayla işbirliğinin keyfini çıkartan bir kapitalist miydi, bir show-man miydi, sosyal faşist miydi, pragmatist miydi, ne idi? / Belki onun ne olduğunu düşünmek bile gereksizdi/ ne benimle ne bensiz / kimi, bitti, diyordu / kimi, hiç başlamadı ki zaten, diyordu / Anadolu ona köpürüyordu / İslami kanat nefret ediyordu / Toplumcular küçümsüyordu / Komünistler reddediyordu / Kısaca kimseyle anlaşamıyordu / Anlaşamaması da işin bir parçası mıydı acaba? Peki o, diğer şairlere nasıl bir gözle bakıyordu? / Şu kesinlikle bilinmelidir ki, ben bu şairleri oldukları ve şiirleri göründükleri gibi değil de, olmalarını, görünmelerini düşlediğim biçimde yorumladım. Açıkcası, dürüstçe, çoğunu da sevemedim....