Don Quijote
15. Yüzyıl İspanyasında sosyal hayatta önemli bir yeri olan şövalyeliği anlatıyor. Mança ilinin küçük bir köyünde, soylu bir bey yaşıyordu. Bir rivayete göre adı Kesada, diğer bir rivayete göre de Alanso idi. Pek zengin sayılmazdı ama babasından kalan miras -har vurup harman savurmadığı takdirde- ömrünün sonuna kadar yeterdi. Gösterişi ve lüks yaşamayı sevmedi...MEBin tavsiye ettiği 100 Temel Eserden. Dünya çapında milyonlarca hayranı olan Don Kişotun birbirinden sürükleyici, heyecanlı ve akıl almaz serüvenlerini okurken kendinizi yeldeğirmenlerine karşı savaşırken bulacaksınız. Dulcinea del Tobossoya olan aşkını kanıtlamak için atı Rocinante ve hizmetkârı Sancho Panço ile yel değirmenlerine karşı savaşan, olmadık serüvenlere atılan Don Kişotun akıl almaz kahramanlıkları sizi bambaşka bir dünyaya sürükleyecek. Yüzyıllardır şövalyeliğin bir simgesidir DON KİŞOT... "Yel değirmenleri" denince ilk akla gelen kişidir kahramanımız. Sevdiği kız, bu aşktan habersiz de olsa, dünyanın en büyük ve soylu aşkıdır onunki...Don Kişot'un okuduğu kitapların etkisiyel çıktığı, düşle gerçek arasındaki yolculuklar; bu kitapta bütün canlılığıyla gözler önüne seriliyor.Şövalyelik ve gezginliğin farklı bir bakış açısıyla ele alınıp ustaca ve iyi bir dille yansıtıldığı bu kitap; dünya klâsikleri arasındaki haklı yerini almıştır. Okurken nefesinizi tutacağınız anlar olacak. İyi okumalar... Don Kişot, aslında küçük bir köy asilzadesidir. Şövalye romanlarını okumaktan aklı karışmıştır. Sanço Panza ile birlikte serserice bir şövalye hayatı sürmek ister. Böylece tüm dünyanın 400 yıldır zevkle okuduğu serüvenler ortaya çıkar. Bunlar arasında en akılda kalanı Don Kişotun yel değirmenlerine karşı savaşıdır.Başında miğfer, elinde mızrak, zayıf ve üzüntülü çehresiyle hafızalara kazınan Don Kişot, tek boyutlu destandan çok katmanlı romana geçişin en nadide örneğidir.Don Kişot bugüne değin yazılmış en hüzünlü kitaptır, çünkü korkunç bir düş kırıklığının öyküsüdür.Dostoyevski Her ne kadar Don Kişotun babası gibi gözüksem de aslında üvey babası olan ben, herkesin yaptığı gibi davranıp gözlerimden akan yaşlarla karşına geçip, oğlumda bulacağın kusurları bağışlaman ve görmezden gelmen için yalvarmayacağım sana... Üstelik senden de saklamayacağım bunları. Sen, ne akrabasısın onun ne de dostu. İstediğini düşünmekte özgürsün, hür bir iraden var. En yüksek rütbedeki bir insan kadar yetkin var eleştirmeye; evindesin ve orada kral sensin. Herkes evinde kral değimlidir zaten?.. Bütün bunlar her türlü saygı gösterisinden kurtarıyor seni. Lafın kısası bu hikâye hakkında iyi ya da kötü aklından geçen her şeyi söyleyebilirsin. Kötülersen ceza almayacaksın, ama iyi söylersen de ödül bekleme hiç kimseden. Don Kişot, soylu bir insandır. Okuduğu şövalye romanlarının etkisiyle aklını kaçırır. O romanlardaki gibi gezici şövalye olmaya karar verir. Amacı kötülükleri bitirmek ve suçluları cezalandırmaktır. Dulsina adını verdiği; kaba, cahil köylü kızını asilzade biri olarak kabul edip kendine sevgili seçer. Cahil köylü Sanço Panzayı uşak edinir. Sıska atı Rossinanteye binerek maceralara atılır. İnsanlara kötülük ettiğine inandığı yeldeğirmenlerine saldırır. Şövalyemiz epey yol adıktan sonra ileride bir tepenin üzerinde otuz kadar yel değirmeni görünce uşağı Sançoya seslendi:Bak şansımız yaver gidiyor. Şu karşıdaki müthiş devleri görüyor musun? Sayıları otuzdan bile fazla. Bunlarla savaşıp hepsini öldüreceğim. Alacağımız ganimetler ile zenginleşeceğiz. Bu alçak yaratıkları yeryüzünden kaldırmak ile Tanrıya hizmet etmiş olacağım. Onyedinci asır sonlarına doğru İspanyada, o zamanlar ayrı ayrı birer krallık olan Kastil ve Aragon krallıklarının arasında bulunan Manş şehrinin kasabalarından birinde, bir asilzade yaşıyordu. Bu asilzade, gece gündüz kitap okur; özellikle, şövalyelerin serüvenlerini okumaktan büyük bir keyif alırdı. Bir aralık o hale geldi ki etrafındaki her şeyi okuduğu hikayelerle karıştırmaya, başladı Sonunda aklı bütünüyle elinden gitti ve bir gezginci şövalye olmaya karar verdi. Maceradan maceraya koşacak, hayat hikayelerini okuduğu şövalyeler gibi yaşayacak, zayıflara ve fakirlere yardım edecek, haksızlıklara karşı çıkıp, bozulan dünyaya düzen ve adalet getirecekti. Asıl adı Kesanda olan bu ihtiyar adam, kendisine şövalyelere yakışır bir de isim buldu: Don Kişot İlk gençlik heyecanlarıyla okunan kitapların etkisini, o ilk okumanın verdiği benzersiz hazzı unutmak mümkün mü? İletişim ve bilgi edinme imkânlarının son hızla arttığı bir çağda, gençlerimizi ve çocuklarımızı kitapların dünyasıyla buluşturmak eskisi kadar kolay olmasa gerek. Bu anlamda, Millî Eğitim Bakanlığının ilköğretim ve ortaöğretime yönelik 100 Temel Eser seçimi; öğrencilere, velilere ve öğretmenlere, kısacası kültür dünyamıza katkıda bulunacak herkese yararlı olacak niteliktedir. İspanyol yazar Cervantesin yazdığı ünlü Don Kişot romanı, yazılışının 400üncü yıldönümünde, bütün dünyada kutlandı. Bu büyük kutlamaya Can Çocuk olarak biz de katkıda bulunmak istedik. Ünlü Alman gülmece yazarı Erich Kästnerin çocuklar için yalınlaştırıp yeniden yazdığı Don Kişot kitabını yayına hazırladık. Don Kişot, atadan, dededen kalma paslı zırhını kuşanır, mızrağını, kılıcını alır, sıska atı Rosinante ile, bir şövalye gibi yollara düşer. Amacı birtakım kralları devirmek, sevdiği soylu hanımefendi Dulsineanın gönlünü çelmektir. Kendisi gibi saf bir adam olan şişko Sanço Panzayı da yanına alarak saldırılarına başlar. İlk saldırısını yel değirmenlerine karşı yapar. Sonra bir şarapevinde şarap tulumlarını kılıcıyla delik deşik eder. Yol keser, düellolar yapar. Erich Kästner, bu korkusuz, yürekli, alabildiğine saf şövalye bozuntusunun serüvenlerini aktarırken, kaybolan şövalyeler döneminin değerlerine sarılıp öylece kalmış sıra dışı bir adamı da, Cervantes gibi, ölümsüzleştiriyor.
Baskılar46
Bu eserin yayımlanmış baskıları. Bir baskıya tıklayarak yayınevi, ISBN, sayfa sayısı ve basım bilgilerini görebilirsiniz.
Düzenleme Geçmişi
Yükleniyor...
Puanlama
Yorumlar(25)
Tüm puanları gör (425)Görünüşte kendini şövalye zanneden ve çevresi tarafından kısmen kabul gören bir ihtiyarın hayal dünyası ile gerçekliğin arasında kurgulanmış basit bir hikayesi gibi görünen, ancak dört asır önce yazıldığı ve dönemin olayları dikkate alındığında derin bir felsefeye sahip olan ve ince hicivlerin yer aldığı Don Kişot roman türünün ilk örneği olarak kabul edilir. Ancak asıl yazarının Servantes değil Seyyid Hamid Badincani olduğuna dair yorumlara rastladım. Aşağıdaki linkte ise buna dair bir haber mevcut: http://www.hurriyet.com.t...-cildi-25852601
Bir çılgının macerası ile başlayıp, beklemediğim şekilde hüzünle biten bir kitaptı. Kitap, Kesada'nın ölümüne inanmışlığı, Sanço'nun köylü kurnazlığı ile gelişen sürükleyici bölümlerden oluşuyor. Keyifli bir hikaye. Çok kitap okuyup hayal dünyasına kapanmak diye bir mefhum gerçekten var mıdır diye düşündürüyor :) Zaten dünya klasiği olduğu için tavsiyeye ihtiyacı yok ancak ben beğendim. Tavsiye ederim.
Yazıldığı dönemi göz önüne alırsak gayet başarılı bir yapıt ama olağanüstü şeyler beklemeyin. Bir delinin maceraları işte. Tarihte ilk olduğu için her okurun bu tecrübeyi tatması lazım tabi.
Yazıldığı dönemde popüler olan şövalyelik kitaplarını yerme amacı taşıyan bir kitap olma özelliği altında çok katmanlı bir roman.. Masal dünyası, politika, felsefe, sosyoloji konularına dair çıkarımlar yer alıyor. Don Quijote bizi eğlendirirken düşündürtüyor. Bu yüzden bir başyapıt..
Okuduğum için çok mutluyum. Ününü sonuna kadar hak eden etkileyici bir kitap. Bazı olaylar ve sözler insanın hafızasına kazınıyor sanki... http://herkitapayribirdunyadir.blogspot.com.tr/2015/09/sevdigim-klasikler.html
Mantığımın hakim olmaya başladığı orta yaşta okuduğum ve cidden keyif aldığım, çok şey anladığım bir kitaptı; tavsiye ederim...
Üniversitenin kütüphanesinde Don Kişot'u görünce bir tekrardan okuyayım dedim. Tabi bunu okuduğumu gören insanların yüz ifadelerini bir görmeniz lazımdı. Hem onlara bakarak çok eğlendim hem de sınıfta sıkıcı derslerin içinde bunu okuyarak çok eğlenceli vakitler geçirdim. Çocukluğum ve bugün arasındaki farkı bu kitap belirleyecekse vay insanların haline :)
Uzun süre önce okuduğum, okurken hikayenin çok uzamasından sıkıldığım ama finalini okuduğumda bir anda kendimi garip düşünceler içinde bulup duygulandığım dünya edebiyat tarihinde çok önemli yer tutan bir kitaptır.1600' lü yılların başlarında yazılıyor kitap. Puşkin, Yüzbaşının Kızını 1800' lerde yazıyor ve kendisi Rus edebiyatının kurucularından kabul ediliyorsa Cervantes' in bundan 200 yıl önce böyle bir kitap yazmasının ne kadar değerli olduğunu takdir edersiniz sanırım. Spoiler olacak ama kitaptaki hikaye hakkında bilgisi olmayan yok denecek kadar azdır diye düşünüyorum. Kitabı şu an tam olarak anımsayamasam da kahramanımız, kitabın sonunda bitkin bir halde yatağında yatarken etrafındakilere, yani tüm serüven boyunca ondan vazgeçmesini isteyenlere hatta onu vazgeçirmek için türlü yollar deneyenlere, yaptıklarının delilik olduğunu, aklının şimdi başına geldiğini söylüyor. Yaşadığı onca hayal kırıklığına, başına gelen onca kötü şeylere rağmen vazgeçmeyen adam, şimdi üzerine hiçbir baskı yokken, hatta arkadaşları -sırf o üzülmesin diye de olsa- anlatacağı her şeye inanacakken vazgeçiyor. Bunun iki nedeni olabilir bana göre; ya gerçekten pişman olmuş, ömrünü boşa harcadığını kabul etmiştir kendisi ya da yel değirmenleriyle savaşına kıyasla çok daha cesurca bir şey yapıp gerçekten kahramanlık mertebesine yükselmiştir, zira kendisi bir kaybedendir ve sırf ondan ilham alan insanlar hayal kırıklığına uğramasın, inandıkları değerler uğruna savaşmaktan vazgeçmesin diye kendini deli olmakla itham etmiştir. Şerefli bir şekilde kaybettim demek yerine, hiç savaşmadım hepsi delilikti demeyi seçmiştir. İşte bana göre Don Kişot ya da aslında orjinal telaffuzuyla Don Kihote yel değirmenleriyle savaştığı için değil, ''bir kahraman vardı, sonunda yenildi'' diye anılmak yerine ''kendini kahraman zanneden bir adam vardı, zavallı'' diye anılmayı seçtiği için bir kahramandır. Başkalarının mücadelesini, kendisininkinin üzerinde tutmuştur çünkü; düzene ''biz bir kahramanı yok ettik'' dedirtmemiştir, bunun yerine kahraman olmamayı seçmiştir. Asıl kahramanlık budur işte.
modern anlamdaki ilk roman. 1605 yılından bugüne, bütün büyük romanları etkilemiş ve bugün hala dünyanın en iyi romanlardan biri, belki birincisi. özellikle iki ciltlik yky baskısı tüm kütüphanelerde bulunmalı. tekrar tekrar okunmalı.
bu muhteşem klasik 500 sayfa değil 900 küsur sayfa bu arada...
Klasik okumak ayrı bir zevk. Tabii bütün klasikler bu kadar akıcı olmayabiliyor. Don Kişot sürükleyici ve merak uyandırıcı. Yer yer güldüren yer yer düşündüren yapısı sahip olduğu ünü destekliyor. Özellikle Sanço Panza karakteri tam bir komedi. Mizah kadar dönemin siyaset, sosyal ve hiyerarşik yapısını da gözlemleyebilirsiniz.
Barutlu silahlar için, "" Korkak ve alçak bir elin cesur bir şövalyenin yaşamına son vermesine olanak tanıyan bir buluş. " Don Kişot
Fazla şövalye kitabı okuyan soylu bir adamın kendini şövalye olmak için yollara vuran ve yanına kendinden daha akıllı olmayan bir yol arkadaşı bulup yeri geldiğinde değirmenlere bile kılıç çekmesini anlatan trajikomik kitap.
kitap başlarda ilk roman olmanın yanısıra şaşırtıcı derecede iyiydi ama ne yazık ki öyle devam etmedi. Yazar sanki kitabı uzatmak için her şeyi yapmış ve bu durum da okuyucuyu sıkıyor. Yazarın kitabın sonunu bağlayabilmesi için yaklaşık 900 sayfa kadar geniş bir yeri olmasına rağmen kitabın sonu 4 5 sayfada olup bitiverdi ve ne olduğunu anlayamadım bile.
Zaman zaman herkes yel değirmenleriyle savaşmıyor mu?
Ben okuduğum sırada neredeyse kitaptaki hiç bir derinliğinin farkında olamadığım gençlik dönemindeydim. Bu eseri eleştirmek bana düşmez, o nedenle yorumumu İki farklı alıntı derleyerek oluşturuyorum. "İnsan onu hayatında üç kez okumalıdır. Kahkahanın kolayca dudaklara fırlayıp duyguları harekete geçireceği gençlikte, mantığın hakim olmaya başladığı orta yaşta, her şeye felsefe açısından bakıldığı ihtiyarlıkta" - Jose Ortegay Gasset - "Burada Cervantes bir şövalyenin değil , geçiş dönemi diye adrandırılabilecek bir kavramın yaratıcısıdır; yel değirmenine mızrağıyla saldıran Don Quijote, doğru erdemleri artık başkalaşmış bir zamanda, o zamana uygun düşmeyen yollardan savunmayı sürdüren dolayısıyla da eski'de direnip yeni zamanın bilincine varan insanı simgeler." - Ahmet Cemal-
Çok akıcı, sade ve aynı zamanda ders verici harika bir kitap.
Defalarca okunmayı hakkediyor. Tarihin ilk romanı olan Don Kişot, yaşlandıkça derinleşiyor ve anlam kazanıyor.
Çok severim bu kitabı küçüklüğüm bunla geçmişti. Hala sancho panza ve don kişot gibi ikili daha bulamadım doğrusu kitap aleminde.
Klasik olacak ama güldürürken düşündürdü.İçinde ahlak dersleri de bulabilirsiniz, komedi öğeleri de.Bakış açınıza bağlı.Yer yer eleştiriler, dokundurmalar görmek mümkün.Farklı, güzel bir kitap.
Yasaklı kitaplar listesinde bulunmuş olan bu kitap, bir şizofrenin hayatında neler yapabileceğini anlatıyor. Okumanızı şiddetle tavsiye ederim.
