Bazen öyle bir cümleye rastlarız ki kitapta, o tek cümleden koca bir roman yazılabilir... Bu grup, işte o sözler için...
Dip Not: Her kitap için ya da her yazar için bir konu açıp, o kitaptan veya yazardan alıntıları ekleyebilirz. Bol konulu, bol alıntılı, boooollll paylaşımlı bir grup olması dileğimle :)
Sonsuza değin aynı yerde huzur ve güven içinde kalmak mı, yoksa savrula savrula oradan oraya gitmek mi deseler hiç tereddütsüz gitmek, gidebilmek derim.
Sonsuz seyahatler alemidir kitaplar. Zamanda ve mekanda bir kuş kadar özgür kılar insanı. Alırsın kelimeleri tek tek, bir araya getirirsin topak topak. Yumuşacık ama dayanıklı. Kanat yaparsın harflerden. Uçarsın açabildiğince...
"Gitmek ama nereye? Önemi yok. Gitmek ama niye? Cevabı yok. Aslında varılacak yer ahi o kadar mühim değil, zira aslolan gitmek, gidebilmek ... zaman zaman, her zaman."
"Huzursuz ruhlar bilmez mi sanırsınız ne kadar dolaşırlarsa dolaşsınlar huzur bulamayacaklarını.."
"Olur da gelecek sene başka memleketlere gidersiniz ailecek. İran'a mesela ya da Ukrayna'ya veya Kamboçya'ya... Nasıl yaşar, nasıl ağlar orada insanlar, sırf görmek için, sırf meraktan, merak ki en çabuk yitirdiğimiz en temel dürtümüzdü bize en çok yakışan ..."
Huzursuz Ruh isimli denemesinden - sayfa 14, 15
hiç değişmediğini iddia eden ve bununla gurur duyan insanlarda bir hamlık, bir çiğlik, bir pişmemişlik var. İnsan ki eşrefi mahlukattır, içindeki semavi özü keşfetmekle yükümlüdür. Çıkacaksın yollara, kendine doğru git gidebildiğin kadar. Keşif boynumuzun borcudur. kendini keşfetmek, aşkı keşfetmek, dünyayı keşfetmek, ötekini keşfetmek...
önemli olan nefsin çukurlarına düşmemek değil, düşünce çıkabilmeyi becerebilmektir.
Buraya alıntılayamayacağım bir denemesi daha var kitapta - Kendine Rağmen Sanat. Tavsiye ederim.