Kaybolan Kule (Elric Destanı #4)

Açıklama

Ay ışığı altındaki bir kıyıda solgun bir prens haykırıyordu. Kadim ezgi buz tutmuş gökyüzünde yankılandı: Anımsa yazgıyı saptayan o geceyi, ve yardım et zordaki kardeşineUnutulup gitmiş Mahvolmuş Halkın geride bıraktığı lanetli bilgiyi kurcalamak, boyutlar arasındaki engeli yıktığında... Ezeli Şampiyon ile tanışma vakti gelmişti: ''Yine belleğimi yitiriyorum. Bir isim -başka bir isim! Benim binlerce adım var. Binlerce kahraman oldum ben. Anılar, rüyalar, varoluşlar. Anlamıyor musunuz? Bunu anlamaya bir tek ben mi mahkumum? Ben, Ezeli Şampiyon diye çağrılanım -ben, sonsuza dek var olmuş kahramanım- ve evet, ben aynı zamanda sizim. Biz üçümüz aynı yaratığız ve binlerce ayrı yaratığız. Biz üçümüz tek bir şeyiz- sonsuza kadar mücadele etmeye ve asla nedenini anlamamaya mahkumuz.'' Değişen hiçbir şey yoktu. İki kez güldü ve son kez konuşurken gözlerinden yaşlar döküldü: ''Ah, Hayat ne kadar kederli!''

Puan dağılımı

Puanlar bu eserin tüm baskılarına aittir. Tüm yorumları gör →

Benzer Kitaplar

Kader Denizlerindeki Denizci (Elric Destanı #2)

Fırtına Yaratan (Elric Destanı #6)

Beyaz Kurt'un Kaderi (Elric Destanı #3)

Kara Kılıç'ın Laneti (Elric Destanı #5)

Melnibone'lu Elric (Elric Destanı #1)

Kıyamet Tugayı

Vinas Solamnus - Kayıp Efsaneler 1. Cilt

Ejderan Kuralları

Ozanın Şarkısı

Ravenloft - Kara Gül'ün Hayaleti

Düzenleme Geçmişi

Yükleniyor...