Açıklama
UÇUP GİDERKEN ŞİİRLERSağnak, kuru yapraklarını tokatlayarak döküyordu dalların.Ele avuca sığmaz, geme gelmez gökyüzünün çığlığıydı rüzgâr. İnsan soyunu evcilleşmiş hayvan sanan bir sürü budala, efendilerinin sinsice sunduğu yazgıyı kanıksamış; dualar veyasalarla tıkamış kulaklarını; uygun, uyuşuk, sinmiş; kemirgen böceklerin sesiyle yakınarak dinmesini bekliyordu fırtınanın. Uçurumların sır sınır tanımayan evcilleşmez büyüsü ve rüzgâr nabzımda uğulduyordu. Yolunan çimen, yırtılan duvaktı uğuldayan. Yaseminler uğulduyordu nabzımda; gözyaşları, badem çiçekleri ve mercan. Çocuklarına varıncaya dek her birinin bilekleri zincirli, öfkeli tutsakların bağrışları uğulduyordu.Yalanla kirletilmiş güzellikti uğuldayan; süssüz zenginliği dorukların, karşılıksız özveri, incitilmiş inceliğin inleyişleri.Kan ve ter uğulduyordu.
Puan dağılımı
Puanlar bu eserin tüm baskılarına aittir. Tüm yorumları gör →
Düzenleme Geçmişi
Yükleniyor...