KK'i Okumadan önce: - MUTLU bir son Beklememenizi, - içinden kırmızı Kalpler çıkan Bir AŞK hikayesi Okumayı beklememenizi, Ya da hatta Hiç aşk hikayesi Beklememenizi; KK'i Okurken: - bir Cümleyi okumadan önce, bir Önceki cümleyi SİNDİRMİŞ olmanızı, - kitabın hepsini bir Solukta BİTİRMEMENİZİ, KK Biterken: - Benim de Tanımlayamadığım Pis bir psikolojiye HAZIRLIKLI olmanızı şiddetle TAVSİYE EDERİM ;) KK, John Green'in genel tarzında: gizemli, Büyülü, -özellikle Bu kitabı İçin- güldüren, Düşündüren, zeki Benzetmeleriyle, İnsanı ya Bezdiren ya kendine aşık Eden ince çizgisinde, önce Bir apışıp Kaldıran sonra İsyan ettirebilecek pis bir Sonlu. ben Kitabın O ince Çizgisinde Kendine Aşık ettirdiği tarafındayım. John Green'in kurduğu bu Kağıttan Kent'in büyüsüne Kapıldım. deneyin, Belki siz de Seversiniz ;) *yazım Tarzı, Margo Roth Spiegelman için :)

Baskı: Kağıttan Kentler