Boyalı Kuş

Oldukça sert bir kitap. Sadece yazım dili olarak değil, anlatılanları hazmetmek de güç. Yazarın sonsözde ısrarla otobiyografik olmadığını vurgulamasına rağmen pekala biyografik olabilecek bir kitap zira savaşların adı ve şekli değişse de mağdurları değişmiyor. Çoğu yerde kitaba ara verdirecek kadar yoğun şiddet içeren satırlar 2. Dünya Savaşı’nın cephe dışındaki yüzünü çarpıcı bir şekilde ortaya koyarken, başkarakter olan küçük çocuğun yaşadığı her şeye rağmen dünyaya bakışındaki saflık da insanı etkiliyor. “Birinin dilsiz olmasının bir önemi yoktu, neticede kimse birbirinin söylediğini anlamıyordu ki!” S. 243

Çok rahatsız oldum. Tek hissettiğim, rahatsızlık.

Okurken, nefes alıp yaşayan canlılar arasında insan olarak dünyada bulunuyor olmaktan utanacağınız bir kitap... :(

Edebi açıdan başarılı bulmadığım ve içindekilerden ölümüne tiksindiğim bir kitap oldu.Biraz kaktırarak ve bu çocuk daha kaç ev gezecek diyerek okudum. İnsanlardan tiksinme derecemi kelimelerle anlatamam gerçekten , kitapta her türlü iğrençlik vardı, ufacıcık kızlara tecavüzden tutun hayvanlara tecavüze kadar her türlü rezillik iğrençlik acımasızlık işkence mevcuttu. Nazilerin gaz odaları kitaptaki insanların yahudilere ve çingenelere karşı tutumları karşısında masum kaldı diyebiliriz.(yaptıkları ve yaptıklarından en ufak bir pişmanlık duymamaları, hatta doğru yaptıklarını düşünmeleri tam anlamıyla rezaletti, hep nazilere caniler deriz eğer halk gerçekten böyleyse yazıklar olsun hepsine rezil insanlar)Eğer bu kitaptakiler gerçekse nasıl hala yaşayabiliyoruz ,rahat nefes alabiliyoruz? İNSANLIĞIMDAN UTANMAYI BIRAK ALDIĞIM NEFESTEN UTANDIM O İNSANLARLA AYNI DÜNYADA YAŞADIM DİYE...

http://moonlightcat13.blogspot.com/2013/04/boyal-kus-jerzy-kosinski.html

Almanların mutlaka okuması gerek bence :)

Bu kitap hakkında düşündükçe gözlerim doluyor, moralim bozuluyor. Çok zor okudum elim gitmedi bir türlü devam etmek için çaba sarf ettim her seferinde, sevmediğim için değil kesinlikle kitabı çok sevdim, karakteri içtenlikle sevdim, acısında ortak oldum okurken empati kurmaktan alamadım kendimi, düşünün küçük bir çocuk savaşın ortasında sahipsiz, dış görünüşü nedeniyle dışlanmış, toplumun dışına itilmiş. Bu savaş sürecinde yaşadıklarını anlatırken gözünde canlandırmak çok zor olmadı, malum şartlarda çok da uzaklara bakmaya gerek yok, neyse bu karakter bir nevi yazarın yansıması olmuş ancak kendisi rahatsızlık duysa da, okurken her sayfada üzüldüm onunla acı çektikçe, sonunu korkarak devam ettim. Ama bu kıymetli kitabı bu kadar beklettiğim için kendime kızdım pişman oldum, mutlaka okuyun.

Bu kitap hakkında yapacağım tek yorum okumadan önce psikolajinizin ve midenizin sağlam olduğundan emin olmanızdır.

İyiliği beklediğim bir kitap oldu...Sarsıcıydı...

Kitabı okurken hem dehşete düştüm hemde soluksuz okudum yazdıkları hayal gücümüydü yoksa kendi çocukluğumu karar veremedim.Beni çok etkileyen bir kitapdı.

Geçişler biraz boşluktaydı. Şiddet çok fazla ve özelliklere hayvanlara yapılanlar.. Ama çekilen acıların misliyle fazla olduğuna eminim o tarihlerde. Etkileyiciydi.

Kahramanın bir felaket mıknatısı olduguna kanaat getirsem de, aralara serpiştirilen vurucu cümleler ve duyguyu kelmılere dokme bıcımıyle sevdıgımı soyleyebılırım.

şiddet dozu biraz fazla olan bir kitap. ilk okumaya başladığımda felaket sıkılmıştım. o yüzden ilk 80sayfa 7 günde, kalan 150 sayfa 1 günde bitti. yazarı ilk defa okumam da bunda etken çünkü tarzı, alt mesajı farklı. Picasso tablosu gibi bakınca karışık ama içine girip, odaklanınca farklı mesajlar içeriyor. savaşlar gerçekten insanlar için yapılan şu tanımlamayı ispatlar nitelikte;katılmasam da burada ''cuk'' oturmuş: ''insan en zararlı hayvan'' kitapta anlatılanlar kan dondurur cinsten.

http://rafinasigmayanlar.blogspot.com.tr/2014/07/kitap-18-boyali-kus-jerzy-kosinski.html?m=1

Kitaba adını veren boyalı kuşun hikayesinin anlatıldığı bölüm ve oradaki metafor kitabın en güzel yeridir belki de. Oda Kitabevi' nin sahibi İbrahim abinin yorumlarına kulak verecek olursak ''bu kitabı beğendim diye bu adamın diğer kitaplarını da bulmaya uğraşma. en güzelini okudun işte zaten o kitapta da çok bir şey yok, sadece boyalı kuş metaforunu çok severim ben.'' Otobiyografik öğeler içerdiği varsayılır ancak kesin bir delil ya da açıklama yok bununla ilgili bildiğim kadarıyla.

http://mehtapvekitap.blogspot.com/2014/05/okudum-bitti-58-boyal-kus-jerzy-kosinski.html

İnsanların renk tonundaki farklılıklara bile tahammülü olmayanların, cehalet bataklığına saplanmış ahmak bir toplumun pisliklerini anlatan, kan kokan, işkence kokan bir kitap. Irkçılığın şeytani yüzüyle bir kez daha karşılaşacaksınız.

2.dünya savaşında cephede değil ama köylerde hayatta kalmaya çalışan 6 yalındaki çocuğun kendi ağzından öyküsü, açıkçası okurken bana çok sert ve abartı geldi ama daha sonra yazarın 10. yıl için yazdığı yazıyı okuyunca az bile yazdığını gördüm ve kanım dondu, bence muhakkak okunması lazım, savaşın arka plandaki yüzünü görmek için...

Okunulanlar abartı gibi gözükebilir belki ama yaşanmış hikayelerin de bundan farklı bir yanı yok anlatılanlardan yola çıkıldığında. Belki bir kesimi kötüleyebiliyor bu yazılanlar hatta ve hatta bir tane bile iyi bir insana rast gelinmez mi denilebilir belki ama o zamanın koşulları ve ufak tefek köylerin basit düşünceleri tüm medeniyeti yok etmeye bile yeterlidir doğru düşünüldüğünde. Okurken elbet yüzümü buruşturduğum ve yok artık dediğim yerler oldu ama en indirgenmiş halinde sonuçta bu bir romandır diyerekten kitabı sonlandırıp rafına geri koyabildim. O zamanın koşullarına göre böyle açık bir dille yazılan esere ancak ve ancak saygı duyarım. Boyalı kuş(insan,medeniyet) , ne büyük bir zalimlik, ne büyük bir cahillik, ne büyük bir canilik ...

etkileyiciydi

Kitabı okuduktan sonra günlerce etkisinde kaldım. Sarsıcı, farklı bir üslubu var yazarın.

ikinci dünya savaşı yıllarındaki yahudi soykırımının bir çocuğun dilinden anlatımı..okurken içim parçalandı, insanın kendi türünden tiksinmesini ,düşünmesine yol açan kitap.kesinlikle başucu olmayı hak ediyor.

Kitabı benimle takas eden periyodik neşriyat'a teşekkür ediyor sayesinde ilginç bir kitap okuduğumu belirtmek istiyorum.Olay küçük kahramanın gözünden anlatılmış.Beklemediğim kadar akıcı,edebi. Altı çizilesi sözcükler barındıran kitap. (...)Beni şaşırtıyordu şu Almanlar.Amma ziyankardılar ha!Böylesine acımasız,sefil bir dünyanın hakimi olmak neye yarardı?(...) Biraz mide gerektiren cinsten.1940'lar Almanya'sı desem zaten ne kadar mide gerektiği anlaşılır.Okuduğum kitabın yayınevi E yayınları.Kitabın kapağında denildiği gibi 'Cehaletin,boş inancın tuzağı insanlar(...)' Arka planında olayları şekillendiren şiddetin şiirini yazan J. Kosinski eserini şiddetle okumanızı tavsiye ederim.

Dehşet,vahşet,şiddet,eziyet,ensest,her türlü sapkınlık...Bilinçaltınızı çöplüğe döndürecek bir kitap!..Eğer yazarın iddia ettiği gibi,kitap,gerçekleri anlatıyorsa "Doğu Avrupa" geçmişine bakıp bakıp ağlasın ve insanlık dersi vermesin hiçbir millete..Yok,gerçek değil de kurguysa, kesinlikle hastalıklı bir ruhun kaleminden çıkmış! Savaş,elbette insanı insanlıktan çıkaran bir olgu ama kitapta "insanlık" namına hiçbir şey yok neredeyse..yazara göre tek insani olan, "Kızılordu" ve Stalin Rusya'sı..Stalin'in yaptıklarını ise biraz tarih okuyan herkes bilir:)

Ne zaman bu kitaptan birine bahsedecek olsam, okuması zor bir roman derim. Ancak dilinden değil, içinde anlatılanlardan dolayı zordur okuması, sindirmek zaman alır. Okurken yüreği sıkışır insanın, ama bittiğinde iyi ki okumuşum dersiniz. Pek çok kişi ismine aldanarak çocukken okuyor veya çocuk kitabı sanıyor ancak kitaptakiler bir yetişkinin bile kaldırmakta zorlanacağı cinsten.