Korkak ve Canavar (Perg Efsaneleri #1)

Türkiye'de yazılan ilk fantastik kitaplardan sanırım. Dört kitaplık tüm seriyi okudum. Açıkçası çok tatminkar değil, sanki roman değil de masal gibi geldi. Karakterlerde pek fazla detay yok. Bundan önce okuduğumuz seriler yüzünden çok çıta yükseldi sanırım, artık fantastik roman beğenmemiz zorlaştı. Şu an Ejderha Mızrağı'na başlasam yeniden, o bile tatmin etmeyecek belki de.

Utanç verici ama Korkak ve Canavar bir Türk yazardan okuduğum ilk kitaptı. Güzel bir yolculuktu diyebilirim. :)

Türkiye’deki ilk fantastik serinin ilk kitabı için bence gayet güzel. Bu bağlamda diğer yazarlara kapıları araladığı ve bir akımın Türkiye’deki önderi olduğu için Müstecaplıoğlu’na teşekkürler ancak birkaç ufak eleştirim olacak. Birincisi kitapta “iyi” ve “kötü”nün çok keskin çizgilerle ayrılmış olması. Yani bir karakter salt iyi veya salt kötü olmamalı. Her karakter kendine göre bir tonda gri olmalı, ama siyah veya beyaz diye nitelendirmek bence çok idealizm olur. Kitapta bu var. Okuyanlar bilir, Gorba adında bir kılıç var ve bu kılıç iyilere dokunamıyor ancak kötülere bayağı zarar veriyor. Keşke bu kadar keskin bir çizgi çekilmeseydi. İkincisi ise bazı sahneler var ki çok sönüklerdi. Hata bize göstermiyor, anlatmıyor yazar. Karakterlere bahsettiriyor. Sözünü ettiğim öyle bir bölümdü ki, anlatılsa kitaptaki en güzel, en duygusal bölümlerden biri olabilirdi. Ama geçiştirilmiş. Bunlar dışında ise kurgusunu gerçekten çok beğendim. Bir konu var onu yazarak devam ettiriyor gibi değil, kurgu sürekli dallanıp budaklanıyor, romana sürekli hikâyeleri, karakterleri ve görünüşleri birbirinden farklı bir sürü karakter giriyor. Özellikle Liddek karakteri favorimdir. Çoğu yabancı eserden bir farkı yok, mutlaka alınıp okunmalı. İnsanların Türk Fantazyasına da sıcak bakmalarını sağlayacak türden bir kitap.

Genel olarak "iyi kitap" olarak nitelenebilecek bir kitap. Ve fakat Türkçe'de telif olmasına rağmen çeviri kitaplar gibi Orta Çağ bakış açılarına ve yaklaşımlarına sahip olması bir miktar soğuttu. Daha bizden satırlar okumak isterdim. Ayrıca pek çok önemli olayın oluşunu anlatmadan sonrasına geçmesi canımı sıktı. Onca zaman, onca yol sonra buluşan dostların karşılaşmalarına tanıklık edemiyorsunuz, sonrasındaki konuşmalarına kulak misafiri oluyorsunuz mesela. Ayrıca sadece üç yerde, üç cümlede de olsa yapılan kurgu hataları -üçü de aynı mantık hatası- "gerçekten iyi kitap" tanımlamasından uzağa oturttu kendini.