Bir Evlilik Öyküsü

Yol buzluydu ve Kerry arabanın kontrolü kaybetmişti, kaymasına engel olamıyordu. Bir anda uçsuz bucaksız gökyüzünü gördü, sonra başını bir şeye çarptığını hissetti ve karanlık bir boşluğa gömülür gibi oldu. "Nicky!" Kerry, uzun süredir boğazında takılıp kalmış olan çığlığı sonunda sesli olarak çıkarmayı başarmıştı. "Oğlunuz çok iyi Bayan Veranchetti." Kerry, bunları söyleyenin bir hemşire olduğunu fark ederken, elini başına götürdü. Alnında sargılar vardı. Ve bu an, Kerry'nin daha sonra farkına varacağı gibi, dört yıldır oğluyla birlikte yaşadığı mütevazı hayatın sonu oldu...