Kar Kokusu
Moskovadaki parti okuluna sadece TKP değil, ülkelerinde yasaklı olsun olmasın, başka komünist partilerden de üyeler vardır. Aynı örgüte mensup partililerin kendi aralarında yaşadıkları çatışmalar, dönemin Sovyetler Birliği Komünist Partisi yöneticileri ve Sovyet Gizli Servisinin öğrencilere yaklaşımı türünden ideallerle gerçekliğin yarattığı çelişkinin gerilimi de Kar Kokusunun temposunu belirler. Mekân, karakterler, Moskova ve parti okulu atmosferinin canlı, gerçekçi tasvirleriyle usta işi bir romandır Kar Kokusu. ****** İnsanlarla şöyle bir konuş, televizyonun düğmesini çevir, haberleri izle, sokakta yürü, alışverişe çık hemen anlarsın neler olduğunu. Üstelik yalnızca Moskovada değil, burada New Yorkta, Londrada. Her yerde aynı mutsuzluk virüsü sarmış insanları. Ama kendimizi şanslı sayabiliriz. En azından bunun farkındayız.(Arka Kapak)Sovyetler Birliği henüz yıkılmamış. Moskovada aralarında Türklerin de bulunduğu değişik ülkelerden komünistlerin bir arada eğitim gördüğü Marksizm Enstitüsündeki yaşam, Türklerden birinin öldürülmesiyle hareketlenir. Herkes korku içinde birbirinden kuşkulanmaya başlar.Ahmet Ümit, Kar Kokusunda politik faaliyetin, inanca bağlılığın, insan yazgısı üzerindeki etkilerini bir cinayet soruşturması ekseninde okura sunuyor. KGB, MİT gibi iktidarı korumakla görevli örgütlerle, TKP gibi iktidarı yıkmaya çalışan devrimci bir örgütün anlayışını karşılaştırıp, bireyin tarihsel olayların rüzgarında nasıl savrulduğunu, kendi varlığını koruyabilmek için, toplumsal olana duyduğu gereksinimi akıcı bir dille soluk soluğa anlatıyor.(Arka İç Kapak) ************ Daha fazla konuşmak içinden gelmemişti Leonidin. O yaprak kımıldamayan boğucu New York akşamında sessiz kalmayı seçmiş, içkisini yudumlayarak, karanlığa gömülen yaz güneşine dalıp gitmişti. Ama şimdi, bu buz gibi Moskova sabahının içinde ilerleyen trenin aralık penceresinden içeri dolan dipdiri kar kokusunu yeniden duyuyordu. Yıllar öncesinde bıraktığı bu duyguyu aradan geçen onca zamandan sonra neyin, hangi olayın ona armağan ettiğini kavrayamasa da, ciğerlerini kar kokusuyla doldurarak, Moskovanın aşina olduğu köşelerine, binalarına, sokaklarına sevgiyle bakıyordu. ******
Baskılar5
Bu eserin yayımlanmış baskıları. Bir baskıya tıklayarak yayınevi, ISBN, sayfa sayısı ve basım bilgilerini görebilirsiniz.
Düzenleme Geçmişi
Yükleniyor...
Puanlama
Yorumlar(25)
Tüm puanları gör (185)Polisiyesinden çok iç hikayesiyle dikkat çeken bir kitap. Moskova'da eğitim gören TKP üyeleri arasında işlenen bir cinayet ve sonrasında yaşanan gelişmeler üzerinden ilerleyen roman, cinayetten ziyade parti içi görüşler, hiyerarşi, diğer ülkelerin bakış açıları, istihbarat örgütlerinin çalışmaları gibi konularda çok daha fazla ilgi çekiyor. Fakat akıcı ilerlemekle birlikte final biraz zayıf kalmış. Sanırım ele alınan dönemin tekinsizliğinden olsa gerek insan daha sürpriz hatta alengirli bir final bekliyor.
Polisiye kitaplarin efendisi Ahmet Ümit'in bir kitabi daha. 👮♂️ Kitap, Rusya'da idolojik eğitim alan komünizm yanlısı bir okulda cereyan eden cinayeti konu ediniyor. Birçok farkli ulkeden insani barindiran bu okuldaki cinayet Türklerin arasinda gerçekleşiyor. Ve Rus polisleri olayi aydinlatmaya çalışıyor. Konusu hakkinda kalan kısımları okuyup gormenizde fayda var. 🏃♂️ Şunu söylemeliyim ki ; okuduğum diger polisiye kitaplarina nazaran sönük kaldi. Okurken merak duygumu diger kitaplarinda oldugu kadar körüklemedi. 🤔 Cinayetin ele alinisi ve bence cinayete dair islenen süreç yetersiz kalmis. Zihnimizi ablukaya alacak, bizi dusuncelere surukleyecek bir olay örgüsü yoktu sanirim. 👎 Ve yine beni hayalkırıklığına ugratan şey; cinayetin faili. Diger kitaplarindaki sag gosterip sol vurma ifadesini kesinlikle bu kitap ozelinde kullanamayacağım. Zaten fail olarak odaklanan 2 şahıs var kitap genelinde. Tabi yine Ahmet Umit diye okunabilecek bir kitap ama cok yetkin mi ? Pek sanmam. Dili ve akiciligi konusunda ise güzel bence.
Ahmet ümit'in daha önce 3 kitabını o kadar, severek okumuştum ki... kar kokusu nu heyecanla elime aldım. İlk 3 4 sayfada vasat bir başlangıç... akabinde bir sürü isim ve herbiri hakkında çok kısa bilgiler dolayısı ile önce herşey havada..kim kimdi, neciydi...dönüp tekrar tekrar bakmak gerekti. Genel olarak yine de akıcı bir kitaptı..yer yer altı çizilmelik bölümleri vardı. -"....Her yerde aynı mutsuzluk virüsü sarmış insanları. Ama kendimizi şanslı sayabiliriz.En azından bunun farkındayız" -"KEŞKE OLMASAYDIK. DEĞİŞTİREMEDİKTEN SONRA NE YARARI VAR Kİ FARKINDA OLMANIN?" -" Öyle söyleme, gerçeği bilmek bir ayrıcalıktır" -"MUTSUZ OLMA AYRICALIĞI"
Zorla bitirdim kitabı. Daha doğrusu o beni bitirdi demem gerekiyor sanırım. Bence bu kitap Ahmet Ümit'in diğer kitaplarına göre yavan kalmış. Sanki başka biri yazmış da kitabın üzerine Ahmet Ümit adını kondurmuşlar. Vakit kaybı değildi ancak tavsiye edilecek bir kitap da değildi.
Durun durun söylemeyin, bu kitap Ahmet Ümit in yazdigi ilk kitabi. Dogru bildim degil mi? Kapakta ismi yazmasa yemin verirdim onun degil diye. Kitapla nasil cebelleştim anlatamam.
Ahmet Ümit'in bilgi verici yönünden yararlanmak isteyenler için;12 eylül ve sonrasında yaşananlara ,TKP içindeki hesaplaşmalara içlerine sızan ajanlara, Moskova'daki Tüklerin hayatına kadar dönemin havasını yansıtan, yakın tarihimize atıfta bulunan güzel bir kitap olmuş, fakat Ahmet Ümit'in polisiye yönünü sevenler için; gerek kurgu, gerek anlatım açısından diğer kitaplarının gerisinde kalmış, bildiğimiz Ahmet Ümit'ten farklı, olayların akışı ağır, tasvirler, ve karakterler daha yoğun. Amaç cinayeti çözmekten çok cinayete neden olan ortamı, kişileri anlatmak ya da anlamak.
Belki toparlanır, değişir diye diye zoraki bitirdiğim bir kitaptır maalesef...
Ilk Ahmet Ümit kitabim ve cok sevdim. Diger kitaplari icin sabirsizlaniyorum.
Ancak sonlarına doğru biraz da olsa akıcılık kazanabilen, Ahmet Ümit'e yakışmamış olan ve elimde uzun süre sürünen polisiye bir roman. Yapılan yorumların aksine katil olan kişi, şaşırtmadı...
Oldukça akıcı bir kitaptı ama çok sönük, boş, şaşırtıcı olmayan bir sonla bitti. Sanki kitabın sayfalarının bir kısmı eksikmiş de ortada bitmiş gibi hissettim.
Yazarın okuduğum kitapları içinde en yavan bulduğum kitabı.Diğer kitaplarından aldığım keyfi alamadım.Ahmet ÜMİT'in elinden çıkmasına rağmen sönük kalmış. Çok şey katmamasına rağmen zaman kaybı olarak da görülmemesi gereken sadece diğer kitaplarına nazaran biraz geride bulduğum bir roman.
Ahmet Ümit'in ilk romanlarından birisi 1980 Yılı askeri darbesini Rusya'da eğitim gören dünyanın her yerinden gelen Komünist öğrencileri Türkiye Cumhuriyeti sınırları dahilinde işlenen cinayetleri yapılan zulmü anlatan bunları anlatırken den Rusya'da ki eğitim kamplarında işlenen 1 cinayetin gizemini çözmeye çalışan bir roman güzel akıcı tarih ve dönem bilgisi veren bir kitap
bu roman çok sevdiğim ve takip ettiğim nadir yazarlardan biri Ahmet Ümit'in diğer kitaplarından değil de son kitabı olsaydı grangé'ye yaptığım gibi yazarı duraklama dönemine girmiş yazarlar kategorisine sokardım! sürükleyicilik dışında pozitif yanı yok kitabın.. kukla adlı eserinin yanında zayıf kalıyor... sonu vasat! hayatımda ilk defa bir Ahmet ümit kitabında sıkıldığımı hatırlıyorum! hayatımda ilk defa bir Ahmet ümit kitabı için boşa zaman kaybı diyorum! ne yazık ki beğenmedim!
cinayet romanı olarak olay kurgusu beni pek etkilemedi.Ama ideolojik kavramlara yaklaşımını beğendim.
okuduğum 7. Ahmet Ümit kitabı.. çok şey katmadı ama zaman kaybı da değildi..
Bir Ahmet Ümit klasiğine göre çok sönük kalmış bir kitaptı.
mükemmel hem kominizm hem rusya hem ajanlık bu kadar güzel anlatılır
Anlayamadığım derecede kötü kurgulanmış bir kitap. Ahmet Ümitin içinde bu kadar boşluklar bulunan bir roman yazması tam bir hayal kırıklığı. Heyecan yaratmak için oluşturulmuş sürüyle kuşku ve açıklanmayan sürüyle kuşkunun yanında laf olsun diye yazılmış bir son.
Rusya beyazlığına boğulmuş sürükleyici bir roman. Kovalamacanın peşine takılmadan edemiyorsunuz. İlgimi çeken konulara sahip olduğundan, tabirimle, su gibi akıp gitti.
Soğuk savaşın son demlerinde MİT, KGB, TKP ilişkilerinin, bunların kendi iç çatışmalarının Rusya'nın karlı atmosferinde polisiye olarak aktarılması çok başarılı olmuş. Sonları hariç sürükleyici, soğuğu hissettiren bir roman.
Merak ettiğim şeylere ulaşma fırsatı verdigi icin bir solukta okudum, belki sizinde hoşunuza gider.Ama kesinlikle boş bir kitap değil.
Ahmet Ümit'in son kitaplarını okuduktan sonra biraz yavan geldiğini söylemek gerek ama yine de o kalemin tadını hissettirmiş bize yine yazar. Otobiyografik olması çok ilgimi çekmiş ve almıştım. Kitap bitti ve aklımdaki soru:Acaba hangisiydi Ahmet Ümit? Güzel bir kurgu. Okumaya değecektir.
