Ezilenler

Dostoyevski'den okuduğum ilk kitap. Kitap içinde sınıf farklılıklarını eleştirmesini çok güzel bir biçimde yedirmiş. Karakterlerin her biri birbirinden başta çok ayrı gözükse de hepsi toplum sınıfında baştan 'ezilenler' olarak damga yemişler. Ama hepsinin ortak yanı kalplerinin derinlerindeki merhamet gösterilmesine dair olan ihtiyaç ya da beklenti. Dostoyevski; insanlığa ait binlerce farklı ve tanımlanması güç duyguları çık sade ve ağdasız bir dille ancak okuyucu içine tamamen alan bir dille anlatmayı başarmış. İnsanlığın tehditkar,savunmasız, acınası dünyasını çok güzel bir şekilde ortaya koymuş.

Suç ve Ceza tadında bir hikaye ve anlatım. Betimlemeleri ve güçlü anlatım sayesinde insanları ve olayın geçtiği yöreyi okumuyor edata seyrediyorsunuz.

Kitap, mükemmel bir kitaptı. Aşkın bir nedeni olmadığını, Nataşa ve Katerina'nın Alyoşa'yı neden seviyorsun sorusuna verdiği bilmiyorum cevaplarından anlıyoruz.Onun dışında ezilenler kimdir diye soranlara,kitap zaman ne kadar geçerse geçsin toplum tarafından ezilenlerin hep kadınlar olduğunu bir kez daha yüzümüze vuruyor. Özellikle Vanya ve Prensin diyaloglarını içeren bölüm bize hayat hakkında çok önem ipuçları veriyordu.Onun dışında Dostoyevski'nin insanlar hakkındaki yorumları gerçekten muhteşemdi.

Büyük yazarları değerini belirleyen kriter basit bir konuyu dahi, kendi üstün sanatçı yetenekleri ile dönemin ruhunu yansıtacak şekilde ifade etmeleridir. Bu romanın konusunu (ekonomik çıkarlar için insanların çocuklarının mutluluğunu feda etmeleri gibi) günümüzde de birçok yazar ele almaktadır. Fakat konuyu yansıtış biçimleri ve dili kullanma yetenekleri konuya yavan ve banal bir hava vermektedir. Dostoyevski ve onun dönemindeki büyük yazarlar ise adeta üstten roman kahramanlarına bakarak onlardan birer şaheser yaratmışlardır.

şaheser..

Vanya... karaktere öyle bağlandım ki. Onun hissetiği her şeyi hissettirebildi bana Dostoyevski. Ayrıca dönem Rusyasını ve Rus halkını da görebilmek adına güzel kitap.

Dönemin sosyal yaşantısını çok iyi yansıtmış.Rus edebiyatında sokaktaki halkın ne durumda olduğunu öğrenmek istiyorsanız Dostoyevski okumanız yeterli.

Suç ve Cezadan sonra bence en güzel kitabı Dostoyevski nin.

Çok akıcıydı olaylar sorunların çözünmesi kurgusu çok iyi olan bir roman.okunması gereken bir kitap olduğunu düşünüyorum.

Bir çok duyguyu yaşattı. Alyoşa gibi karaktersiz birinde sinirlendirdi. Nataşa da mantklı gibi görünen birinin alyoşa karşısında mantığından eser kalmaması şaşırttı. Prense gelince tamamiyle midemi bulandırdı. Nelly ise ah garibim içimi burktu. Vanya ya gelince adam herkesin peşinden koştu durdu. Ortacı gibi bişeydi yani. Yinede fedakar biri. Sonuçta çok hoşuma gitti.

başlarda kitaptaki hiçbir hikayeye kendimi veremedim ama sonradan üstad konuyu öyle bir bağladı ki her fırsatta elimi kitaba attım ve okumaya devam ettim, bitmesine yakın içimden öyle hisler çıkardı öyle kendine bağladı ki hem bitmesin istedim hemde hızlı hızlı sonunu okumak için sabırsızlandım. Kitabı okuduğum için mutluyum bitmesini kabullendim.

Uzun zamandır okumadığım derecede içten sıcak bir eserdi .İnsanın yüreğini burkuyor .Herkese tavsiye ederim.

Yeşilçam tadında bir Rus klasiği işte

iletişim yayınları'ndan okudum çevirisi de gayet akıcı.Ah Nelli içimi paramparça ettin anacım. Alyoşa'nın kararsız çocuksu halleriyse her sayfada biraz daha sinirlendirdi beni.Babasına karşı bir duruş sergileyemeyerek Vanya'ı,İhmenev'i,Nataşa'yı hepsi ama hepsini mahvetti.

mektuplarla bir hayat gayet iyi herşey bukadar iyi olma yolunda ise şu asır öncesi yaşamış adamı neden geçemiyoruz?

http://misafircocuk.blogspot.com/2013/03/ezilenler.html

Roman ilk başlarda çok güzel ileriyor, insanı içine çekiyor. Sayfalar ilerledikçe karmaşıklaşıyor. Okurken bazen sıkıldığım oldu. Son bölümde ise Dostoyevski'nin o bilinen, insanın ruhunu incelten biçimdeki acıma duygusunu anlatımı derinden derine hüzünlendirdi beni. Dostoyevski bu romanında ezilenlerden ziyade mutlu olamayan belirli karakterleri anlatmaktadır. Dostoyevski acayip derecede sert bir şekilde egemen sınıf eleştirisi yapmış izlenimi uyandırdı bende. Tüm egemenleri, zenginleri vicdansız, zalim ve acımasız olarak göstermesi tek tutarsız tarafı. Bunun dışında güzel bir Dostoyevski klasiği. "Erdem ne kadar erdemli olursa içerdiği bencillik de o kadar artar."

Dostoyevski okuduğum 2-ci kitabı.Çok güzel ve akıcı olması kitabın artısı.Kitabı elinize aldığınız ilk satırları okumaya başladığınız andan kitab sizi kendine çekiyor.Kitabı 1 an bile yere koymak istemiyeceksiniz.Okuduğum en güzel kitablardan 1-i.Şiddetle tavsiye ediyorum

Çok şey öğrenilecek, mutlaka okunması gereken bir kitap. Aynı zamanda bayağı akıcıydı.

1800lü yılların çarlık rusyasından bir parça yaşattı bana, rus romanlarına ön yargılı yaklaşımımı yıkan eserdir.

Okuduğum ilk roman olma vasfına sahip olması ayrıca benim açımdan özel olduğu gerçeğini doğruyor.İlk olarak çocuk yaşta okumama rağmen hayatımda ilk defa bir kitabı iki defa okudum.Rus edebiyatı severlerin vazgeçilmez eserlerinden olduğundan şüphem yok.

Kitabı ikinci defa okudum diyebilirim..İlkinde sadece bir okur olarak yaklaştım ikinci okumamda ise ...Nasıl kitap yazarım? Sorusuna cevap ararken bir yönlendirme sonucunda yeniden okudum bu kitabı diyebilirim ...Ve Tasvirler di en çok ihtiyacım olan ..İnsanları ortamları nasıl ustalıkla anlatığının bu noktada bir numunesidir diyebilirim ezilenler...Bütün romanlarda olduğu gibi her roman kendi devrine ışık tutar...Bu romanında Dostoveyski Çarlık Rusyasındaki hayatı ve o hayatın içinde ve dışında kalan insanları bize anlatmış ...

blogdaki değerlendirme: http://hayatbirdejavu.blogspot.com/2012/11/ezilenlerdostoyevski.html

sefil insan hayatı ancak bu kadar güzel anlatılabilir...

karmaşık bir kitaptı ama onun yerine kendimi koyarken karmaşık halden sarmaşık bir duruma geldim diye bilirim dostoyevskinin tüm kitapları salında güzel ve hemen hemen yarısını okumuştum.hayaran kalmakta elde değildi tabi....