Sinsi

Colin tekrar baktı, ama gri karaltı orada değildi. Bu konuyu daha fazla düşünmeden yürümeye devam etti. Fakat kısa süre sonra bir kahkaha duydu. Colin'in ödü koptu, çünkü ormanda kendisinden başka kimse bulunmadığından emindi. Durdu, etrafına bakındı, ama görünürlerde kimse yoktu. Herhalde hayal gördüm diye mırıldandı kendi kendine, ama yine de daha hızlı yürümeye başladı. Yürürken de alacakaranlıkta üstelik köknar ormanında olmak pek hoş değilmiş, karanlıkta dev ağaçlara baktıkça insanın tüyleri diken diken oluyor diye düşündü. Daha bu düşünce aklından geçerken, birden ileride yine o gri karaltıyı gördü. Karaltı tam önünde bir yerlerdeydi.