Pulbiber Mahallesi

"Oysa bir şiir neydi sanki Ben seni ciğerimin köşesindeki arıza kadar sevdim.  Bir şiir seni bu kadar sever miydi İstanbul?"

Bana şiiri sevdiren insan.Kelimelerini her bir hücremde hissediyorum.Ama aramızdan erken ayrıldı.Daha çok eser bıraksaydı keşke:(

'Dünyaya bir kadının eli değse Zeyna! Şöyle ağır bir halı gibi çırpılsa Tozlar havalansa...' Çok güzelsin be.Fazla güzelsin.

2011 yılında, 41 yaşında kaybettiğimiz Didem Madak’ı Doğu Yücel’in yazar olan annesi Şükran Yücel’in tavsiyesi üzerine okuma şansına eriştim. Eriştim diyorum çünkü şiire pek de meraklı olmayan, bu türü benimseyememiş olan ben Didem Madak şiirleri ile şiir okumaktan hoşlandım. Sevgili Şükran Hanım’a çok şey borçluyum. Didem Madak’ın yayınlanmış olan üç kitabı var: Grapon Kağıtları(2000), “Ah”lar Ağacı(2002) ve Pulbiber Mahallesi(2007). Pulbiber Mahallesi’ni seçmem ise “Didem Madak okuyacağım” dediğim dönemde kitapçıda bu kitabın tesadüfen karşıma çıkması sayesinde gerçekleşiyor. Bu tesadüf beni mutlu etti çünkü elimde olan baskıya şairin kitaplarında olmayan 4 şiiri ve ölmeden önce yazdığı son şiir “128 Dikişli Şiir” de eklenmiş. Bu kitapta serbestçe yazılmış, birçok şeye değinen şiirlerle karşılaşacaksınız. Ölçü serbest fakat kitaptaki şiirler birbirleri ile tam bir bütün. Bu sebeple bir şiirde okuduğunuz bir ismi diğer şiirlerde de görebilirsiniz. Hatta 2008 yılında doğan kızı Füsun’u da okuyacaksınız. Benim gibi geç kalmadan bir an önce kendisiyle tanışmanızı öneririm. Şiirlerinde altını çizdiklerimden bazıları: “Kırmızı bir kaynaştırma harfiydim” “Noel Babalar sakallı değil sakarlar, biliyor musun dedim Zeyna’ya Tıraş olurken yüzlerini kesip bir paket pamuk yapıştırıyorlar esasında Aslında kaymak gibi adamlar.” “Füsunun yeşil ela gözleri var Ve pembe plastik fincanı ile kahve getirişi var Ve bana anne deyişi var Benim pembe fincandan kahve içişim var Bu kahveleri seviyorum ahbap İçimi pembe bulutlar kaplıyor Şekerli ve tatlı bir biçimde havalanıyorum. ** Sonra ağrılar, sonra hastaneler ve doktorlar Şeker donup yapışıp kalıyor bir kağıda”

Bütün iyi şairler gibi çok erken kaybetmişiz. Oysa ki daha ne şiirler yazabilecek potansiyeli varmış.

Didem Madak âdeta İbrahim Tenekeci'nin şiir kardeşi... sıcak, samimi, kavrayıcı, yalın ama derin...

http://moonlightcat13.blogspot.com/2013/07/pulbiber-mahallesi-didem-madak.html

Bu gün Ciğerlerimin filmini çektiler ciğerlerim artiz oldular icabında akut alevlenmiş kronik bir sonbahar gibi bakıyordu sigara figüran falan. ben seni ciğerimin köşesindeki arıza kadar sevdim senin için şiir yazacaktım İstanbul ismini ağrı koyacaktım. Didem Madak

http://ebediyenedebiyat.blogspot.com/2013/03/ksaca-3-siir-kitaplar.html