Reşo Ağa

Bekir Yıldız, öyküleriyle romanlarında çarpıcı gerçeklere yer vererek Güneydoğu insanının ezilişini, kadınların da özellikle geleneklerle göreneklerin baskısından doğan kara yazgısını gözler önüne sermiştir. Aynı insanların Almanyaya göçüşlerinde işçi olarak ezilip sömürülüşlerini, yabancı ülkeyle kent yaşamına ayak uyduramayışlarının çelişkilerini anlatarak hem konu, hem içerik, hem de dili ve kendine özgü anlatımıyla biçimsel açıdan yeni bir açılımla öykücülüğümüze bir gelişme kazandırmıştır.Adnan Özyalçıner