Yüksek Gerilim

Şurda burda rastladığım tanıdıklar Nerde oturuyorsunuz? diye sorduklarında artık kem küm etmiyorum. Kısa ve kesin: Küçük Türkiyede diyorum. Damla Damla Günlerde, yaşadığı adresi böyle aktarıyor Adalet Ağaoğlu. Hakikaten Küçük Türkiyenin gözlem gücü derin bir tanığıdır o. Anlattığı insanlar, Küçük Türkiye haritasının yapıtaşlarıdır ve bir araya gelerek Büyük Türkiyeyi oluştururlar. Bu insanların hepsini gayet iyi tanıyoruz aslında. Onlar, bu toprakların, bu coğrafyanın, bu tarihin ve bu yurttaşlık bilgisinin ürünüdürler. Sürekli gerilim içinde yaşayan, gerilimi bir tür hayat felsefesi haline getiren, gerilimden beslenen bir ülke burası. Bu açıdan bakıldığında, Yüksek Gerilimde yer alan hikâyeler yüzümüze tutulan bir aynadır elbette. O aynaya yansıyan görüntünün rahatsız edici olması, tedirginlik vermesi, kuşku ve korkuyu beslemesi, bu nedenle son derece doğal. Çünkü, görülen her manzara, biraz da bakanın eseridir. Ayrıca, büyük yazarlar, okuyucularında yarattıkları tedirginlikle ayrılmazlar mı diğerlerinden?