Denemeler

Bu kitabı ben ve fosforlu kalemim birlikte okuduk. İnsana hayatı boyunca yarar denemeler içeriyor.

Çok keyifli, bol bol alıntı yapılacak güzel bir klasik. Bir çok şeye dair tanıdık izlenimler ve çok eski olmasına rağmen düşünce yapısı olarak oldukça güncel metinlerden oluşuyor.

Montaigne, Ortaçağ’da düşünmenin belli bir zümrenin tekelinde olmadığını kanıtlamanın yanında yazıldığı tarihten bu yana çoğu geçerliliğini koruyan isabette tespitler yapmış. Hayatı çok iyi gözlemlemiş ve en önemlisi de “kendini bulabilmiş” bir yazar olarak hemen her konuda fikirlerini samimiyetle paylaşmış. Tarihin ve felsefenin büyük isimlerinden alıntılarla dolu olan Denemeler'in bu samimi ve sohbet tadında eğlenceli yazım dili, kitabın geniş kesimlere ulaşabilme başarısındaki en önemli etken.

Güzel tespitlerin bulunduğu sürekliyici bir kitap tavsiye ederim. Klasik diye uzak durulacak bir ağır anlatım tarzı yok.

Hayatın duvarlarında yaşadık hayallerle, pişmanlıklarla, sevgilerle, aşklarla, hazlarla; ama hayır insan sadece nefesle yaşar. Bu yaşıma kadar kaç kez düşüp kalktım bilmiyorum ama kalktım önemli olanda bu değil mi? Okudum, yazdım, çizdim elimde bir kalem bir defter aklıma gelen her şey toz duman gibi uçup gitti, sayfalarıma eklediğim en çok bendim. Düşüncelerin önüne geçemeyen benliğimiz hayallerimizi süsleyen bir zavallıdır. Yasa, yararlı olduğu için değil yasa olduğu için yürürlükte kalırmış; işte insanlarda sevdikleri ya da cesaretli oldukları için değil yaşamaya mecbur oldukları için yaşmaya devam ederler. Kimsenin kimseye ihtiyacı yoktur. İnsan en çok kendine muhtaçtır, insan en çok kendini tanımalıdır. Kim derdi insan kendinden çok başka başka şeyleri sever diye? Öyle olmuyormuş... Aklıma yetiştirdiğim her cümle, kendini bana çalıştıran sayfalar yetişti cahilliğimi tedavi etmeye. Ne sen, ne de bir başkası sende olanları, sen kendini tanımadan bulamıyorsun. Kendini öven insan boş insandır, kendinden başka kimseyi düşünmeyen, söylediği her kelimeyi dilindeki sayfalarda bırakan... İnsan dilinde değil elinde bırakmalı eserlerini, uzatmalı, hissetmeli. Sen yap ama başkası bahsetsin senden, adın değil eserlerin dolaşsın elden ele, dilden dile. Aklımda uçuşan binbir kelimelerden birisi kanatlanıp birinin düşüncesine konsa ne güzel olur. Felsefe olur, tartışma olur, yeni yeni kavramlar olur ama adı da bu ya; bir eser olur. Sevmek bir sanattır, nefret etmek bir sanattır, kendini bilmek yaptığın en büyük eserdir. İşte tanıyıp tanıyabileceğim en harika ben dersin. İnsan, beni benden alan değil beni ben yapanı seçmelidir. Kelimelerim düşüncelerimle iş birliği yapıp beynimin emriyle bana kalem ve kağıtla itibata geçmemi söylüyor. Yaşanmışlıklar insanın alabileceği en büyük ders, kendinden alabileceği en iyi tecrübedir. Dünya dönüyor ama insan hissetmiyor, ben dönmüyorum, ben olduğum yerdeyim diyoruz; halbuki ömür gelip geçiyor hangimiz oturup geçen dakikaları sayıyoruz? O sayacağımız zamanda yeni şeyler yaşarız çünkü. Ölüm biraz daha yaklaşır bize. Günler, okunan kitabın çevirdiğimiz sayfaları gibidir, çevrilir çevrilir ve bir de bakmışsın kitap bitmiş. İşte budur hayat dediğimiz şey. Sayfalar bitene kadar, kelimeler, cümleler birbirini kovalar. Bir insanla konuşmak gibidir kitap okumak. Ben okurken kitabımın her sayfasıyla aşk yaşadım, her okuduğumda biraz daha aşık oldum. Beni benden mi aldı kitap, yoksa beni ben mi yaptı? Gözlerimi kapattım, aklımdan binbir kelime geçti, her düşünceme biraz daha su ekleyip içmeye devam ettim. Ben kendimi tanıdım, gelip giden insanları bir kenara bırak, sende kalan seni keşfet. Okurken kendimi bulduğum yerde yeni denemeler ekledim kendimce kendime. Amacım bir sayfada bende olanlardan çevirmekti. Bir bir saydım aklımdaki düşüncelerimi, kelime kelime yazdım bir müzik eşliğinde. Baştan başlayıp okudum daha sonra kendimi. Kim hakkımda ne derse desin, çünkü insanların yaptığı en iyi şeydir kendini tanımadan başkasını tanımaya çalışmak. Kimine göre hastayım, kimine göre vefasız, kimine göre yaş olarak oldukça küçük. Dilediğinizi düşünün ama ben kendimi tanıyorum ve benim hakkımda konuşan insanlardan en büyük farkım bu. İyiki sizden küçüğüm ki kendimi daha erken tanıyıp, bir yol seçebildim kendime. Bir alıntı paylaştım iki gün önce " birileri arkanızdan konuşuyorsa onlardan öndesiniz demektir" işte bu sözü hatırladığımda kendimi tamamen eleştiriye açtım. Bir ay önce karşıma biri çıktı ve çok az kitap okuduğumu söyledi. O an içimden ah demek geçti çünkü kendimi bir kez daha keşfettim. Ben okumak için okumadım, ben kendimi öğrenmek için, okuyacağım yazarı kendimce belirlemek için okuyorum yavaş yavaş. Kitaplığımda biraz daha az kitap olur ama aklımda daha fazla düşünce olur. Şimdi daha iyi okuyorum, daha az eser veren yazar tercih ediyorum. Ne kadar az eser veriyorlarsa o kadar uzun sürede kendilerini biraz daha keşfediyor yazarlar ve yeni bir hayatla geliyorlar gündemimize. İki yılda bir, üç yılda bir hatta belkide on yılda bir eser veren yazarlar adını sayıkladığım kişiler oluyor. Bir kitap okudum adı bende kalsın, okuduğum kitap ve bundan sonra çıkan bir kitabı arasında sadece bir ay vardı ne öğrendim biliyor musunuz? Beni zorlamıyor bu kitaplar, her zaman bildiğim kelimeler, kullandığım heceler... Ben bu kitapta ne gibi bir bilgi edinebilirim ki?

16. yüzyıl Fransız yazarı Michel de Montaigne'nin deneme türünde çeşitli yazıları kaleme aldığı özgün bir eseridir. Düşüncelerini büyük bir içtenlikle dile getiren yazar okurlarıyla adeta sohbet ediyor gibi yazmıştır. Kişisel düşüncelerini, aklından ne geçiyorsa, kısa ve ya uzun bir şekilde okurlarıyla paylaşmış ve onların özgür düşünmelerini sağlamaya çalışmıştır. Ayrıca, günlük hayatımızda dikkat etmediklerimiz şeyleri vurgulamıştır. Okur bu eseri okuduğunda, kendisini ve yaşamını daha iyi değerlendirmekte, düşünceleri, karakteri ve vicdanıyla yüzleşmektedir. İnsan üzerine eğilen en önemli düşünürlerinden birisi kabul edilen Montaigne bu eserinde bunu tümüyle ispat etmiştir. Bu eser, günümüzde hümanist kültürün en önemli kaynaklarından birisi olmayı ve aydınların başucu kitabı olmayı sürdürmüştür.

Çok güzel bir kitap.Her denemeden insanın çıkaracağı dersler var.Bir kişisel gelişim kitabı da diyebiliriz.

Öncelikle kitabın İş Bankası Yayınlarından çıkan Sabahattin Eyyüpoğlu çevirisi ile okuduğumu söyleyeyim; ki çevirinin ne kadar harikulade olduğundan bahsetmeme bile gerek yok. Çok yalın cümlelerle, herkesin anlayabileceği kadar sade yazıma sahip bir kitaptı. Bunu bilmek belki de benim gibi klasik okuma konusunda çekinceleri olan insanlara bir nebze yardımcı olacaktır. Kitapta hayata, insana, dünyaya, yaşamaya, hayvanlara, insan ilişkilerine, maddi ve manevi aklınıza gelebilecek herhangi bir konu ile ilgili; Montaigne’nin kendi hayatından, okuduklarından, çevresinde gördüklerinden edindiği fikirleri bulabilirsiniz. Bu fikirler öyle fikirler ki, okurken kendinizi kendi hayatınız ve fikirleriniz üzerinde düşünürken bulacaksınız. Katıldığım fikirlerim de oldu, karşı olduklarım da ama ben okurken çok şey öğrendim. Özellikle araya kattığı örneklerle anlattığı düşünceleri benimsetmesi benim oldukça hoşuma gitti. Kitap bitti ama bir nevi başucu kitabım olarak ara sıra açıp okumak isteyeceğim ender kitaplardan biri olmayı başardı. Onca yıl önce yazılmış bir kitaptaki fikirlerin halen daha günümüzde yazılmış gibi bizi etkileyebilmesine her zaman hayran olmuşumdur. Zaten klasik olma nedenlerinin en başında da bu geliyor sanırım.

Klasik...

Montaigne'nin Kendimi Anlamak ile başladığı ilk denemesinde, "Birçokları içip sarhoş oluyor diye, şarabı yasak etmek yanlıştır; fazla kaçırılan şeyler hep iyi şeylerdir. Kendinden sözetmenin kötü sayılması bence yalnız, halkın düşeceği kaba hatalardan ötürüdür. Bu türlü kurallar budalalara vurulan dizginlerdir: Ne azizler -ki kendilerinden pekâlâ sözederler- ne filozoflar, ne bilginler bu kuralları dinler; onlara hiç benzememekle beraber ben de bu kuralları dinlemiyorum. Onların ereği kendilerini anlatmak değildir, ama sırası gelince de kendilerini uluorta göstermekten çekinmezler." deyip başlar anlatmaya hayata ve insana dair tüm halleri. "Olgun bir okuyucu çok kez başkasının yazdıklarında yazarın düşünmediği güzellikler bulur, okuduklarına daha zengin anlamlar ve renkler kazandırır" diyen hümanist filozoftan zihnime çakılı kalıp derinlemesine düşünmemi sağlayacak olan sözleri kalır: "Başkalarının bilgisiyle bilgin olabilsek bile, ancak kendi aklımızla akıllı olabiliriz." "İki alış veriş, (dostluk ve aşk) raslantı ve başkalarına bağlıdır; biri aramakla bulunmaz kolay kolay, öteki yaşla solar gider. Onun için hayatımı doldurup doyuramazdı onlar. Üçüncü alış veriş, kitaplarla kurduğumuz ilişkidir ki daha sağlam ve daha çok bizimdir. Ötekilerin başka üstünlükleri vardır, ama bu üçüncüsü daha sürekli ve daha kolayca yararlıdır. Ömür boyu yanı başımda her yerde elimin altındadır. Kitaplar yaşlılığımda ve yalnızlığımda avuturlar beni. Sıkıntılı bir avâreliğin baskısından kurtarır, hoşlanmadığım kişilerin havasından dilediğim zaman ayırıverirler beni." "Hayatımız, der Pythagoras, Olimpiyat oyunlarında biriken büyük kalabalığa benzer: Kimileri oyunlarda ün kazanmak için bedenlerini işletir; kimileri para kazanmak için satılık mallar getirirler; kimileri de, en kötüleri değildir onlar, başka çıkar düşünmeden herşeyin niçin, nasıl yapıldığına bakar, kendi hayatlarını anlamak ve düzenlemek için, başkalarının hayatlarını seyrederler." "Bilinecek, bilinince de daha fazla hatırı sayılacak diye iyi adam olan, insanların kulağına gitmesi şartı ile iyilik eden kişi, kendisinden daha fazla yarar sağlanılacak biri değildir." "Yaptığı iyiliği başkaları duysun diye, kendisine daha fazla değer verilsin diye yapan, doğruluğu dillerde dolaşmak şartı ile doğru olan adamdan pek hayır gelmez." "Rahatsız, gözü doyaz, telaşlı bir zengin, düpedüz yoksul kişiden daha zavallı gelir bana." "Çocuğa, daha akıllı ve daha iyi olmasına yarayacak şeyleri ögrettikten sonra mantığın, fiziğin, geometrinin ne olduğunu anlatırım. Böylece kafası işlemeye başladıktan sonra seçeceği bilimin kolayca hakkından gelebilir."

Lisede edebiyat dersi yazılı sınav konusu yapılmış bir diğer travmatik kitabım.. Kitabın 4'te 3'ünü kendimi zorlaya zorlaya okuyup bir tane bile hikayeyi aklımda tutamamıştım.. Sağolsun Montaigne, sayesinde sonraki 1 yıl okumak için elime bir tek kitap bile almamıştım.. İlerde de, yaşım kemale erse de okumayı düşünmüyorum.. Üzgünüm Montaigne..

Uzun zaman önce okumuş ve içinde geçenleri unutmuştum. Tekrar okuduğumda beklediğim şeyi alamadım. Fikirsel olarak basit geldi ama kendisini açıkça sorgulaması insanı düşünce alanını bir adım genişletebilir. Bazı konularda ki fikirleri günümüzde de aynen devam ediyor. İnsan o zaman da insan şuan da insan yani. Ama dediğim gibi süper bir düşünce beklemeyin. Birde ben İş bankası yayınını okudum eserin aslı 4 cilt say yayınları çıkarmış oradan okumanızı tavsiye ederim okuyacak kişilere.

eskiden deneme deyince 'sıkılır okuyamam' deyip kestirip atardım. Ta ki kardeşim montaıgne'yi hediye edene kadar. meğer ben bir denemesevermişim haberim yokmuş. kitap bittiğinde üzüldüğümü hatırlıyorum. kendine yeni muhabbet arkadaşları arıyorsan montaıgne iyi bir başlangıç :)

severek okuduğum ve ''tek'' olarak baz aldığım, kişisel gelişim kitabı.

kesinlikle okuyun.

kesinlikle okunmalı, kütüphanenin en güzide köşesinde durmalı, zaman zaman tekrar okumak istenecek bir başyapıt....

Kütüphanemde istiyorum.

çok güzel bir kitap, ancak neden tek cilt çıkmış, başka yayınevlerinin 3-4 ciltlik versiyonlarındaki fark ne? Bilen bir arkadaş anlatabilir mi?

Aydınlanma kitaplarındandır. Hangi çeviriyi okuduğunuza dikkat etmelisiniz. Aksi taktirde tam bir işkenceye dönüşebilir.

Hayal kırıklığı...Yarım bıraktım.

Bu yasimda okudugum ve hayatimin cesitli yillarinda okumak isteyecegim bir kitap...

başucu kitaplarımdan,güzel..

Okurken şöyle diyodum hep 'Evet aynen öyle . Evet ben de öyle düşünüyorum. Evet evet aynen öyle oluyo.' Okomadan ölmemek lazım .

Her zaman okunabilir. Ortaokul ve lise öğrencileri için daha çekici olabilir. Adı üstünde deneme, çok incelememek gerekir. Ara verip okunabilecek bir kitap.

guzel insanı düşündürüyor...