Tek Başına

Arka Kapak Merdivenlerin başına oturup ağladı. Anestezinin etkisinden sıyrılırken elleriyle altın sarısı saçlarının örttüğü yüzünü kapamış, ağlayan küçük kızı gördü. Babasının ölümünden bu yana, uykuyla uyanıklık arasındaki o bıçak sırtında gezindiği sıralar, kendini binlerce kez görmüştü belki. Gözlerinin önündeki bulutlar dağılıverdi. Doktorla yüz yüzeydi şimdi. «Her şey yolunda, JeriLee.» Çevresine bakındı. Tekerlekli hastane yataklarında üç beş kadın yatıyordu. JeriLee daha sormaya fırsat bulamadan, doktor sorunun cevabını yapıştırdı. «Dinlenme odasındasın.» «Neydi? Oğlan mı kız mı?..» «Farkeder mi?» «Eder.» Doktor yutkundu, yalan söyledi. (Kitabın Girişinden)