Gabriel'in Cehennemi (Gabriel's Inferno #1)

Gabriel Owen Emerson bir Dante profesörüdür. Dante uzmanı olmak için çalışan lisansüstü öğrencisi Julianne Mitchell'in öğretmenidir. Önce Julia'ı azarlayıp aşağılamıştır. Bir süre sonra ise bu davranışlarının tam tersini yapıp Julia ile ilgilenmeye başlar. Aslında ikili tanışırlar. Gabriel evlatlık alınmıştır ve iki üvey kardeşi vardır. Julia kardeşinin arkadaşıdır ve altı yıl önce bir elma ağacının altında vakit geçirmişlerdir. Bu olayı Gabriel hatırlamasa da Julia her detayını hatırlamaktadır. Çekingen bir kız olduğundan Julia kim olduğunu söylemez. Julia Gabriel hatırlayana kadar geçen sürede çok üzülse de neyse ki Gabriel hatırladıktan sonra işler tamamen değişir. Ben bu kitabı çok sevdim. Kitap tanıtımını okurken Grinin Elli Tonu'na benzediği yazıyordu. Tamamen öyle bir kitap diye düşünerek okumaya başladım ama alakası yoktu çok çok farklıydı. Bu kitap daha duygu yüklüydü. Julia'nın masumiyeti o saf aşkı çok güzeldi. O katı Profesör Emerson'ı aşık bir adama çevirmesi, ikisinin de sorunlarını aşmaya çalışması,birbirine bağlılıkları o kadar güzeldi ki hele o Gabriel'in sahipleniciliği, kıskançlığı çok çok güzeldi o ne sevgiydi öyle. Ayrıca İlahi Komedya'dan alıntıları Dante Beatrice bölümleri de çok güzeldi. O kalın kitap nasıl bitti anlaşılmıyor bile. Mutlaka okunmalı.

https://illekitap.blogspot.com/2019/03/sylvain-reynard-gabrielin-cehennemi.html Bu kitabı ikinci kez okuyorum ve yorumumu güncelleyip blogumda bulunmasını istediğim için paylaşıyorum. Bu arada instagramda bu seriyi okumayı planladık üç-beş arkadaş serinin yorumlarını sık sık görebilirsiniz burada :D Öncelikle kitabın ilk çıktığı dönemlerde, bu kitabı Grinin Elli Tonu ile kıyaslayanların aklından zoru olduklarına inandığımı söylemek istiyorum. Çünkü direk kıyaslama moduna girerek, kitabı gömenler de olmuştu eleştirenlerde göğe çıkanaranlar da. Ancak bambaşka kulvarlarda olduklarını söylemek istiyorum. Gerek yazarın kalemi, üslubu, konuyu ele alış biçimi olsun gerekse karakterleri olsun ne Grinin Elli Tonu'yla kıyaslanabilir ne de E.L.James'in kalemi ile. Belki bunu söylemem yanlış, farklı türlerde olduklarından dolayı ama ondan çok çok daha iyi bir kitap olduğu da değişmez bir gerçek çünkü içeriği ve karakterlerin anlatımı baya üst düzeydi. Gerçekten yazarın kurgusu çok profesyoneldi ve kitabın içerinde vıcık vıcık bir aşk değil masum, temiz, saf bir aşk okuyoruz. Kelimenin tam anlamıyla efsanelere, tarihe geçmiş aşkları özendirecek kadar yoğun bir aşkı… Tamamen sadakat, güven ve masumiyet üzerine kurulu bir aşk... Kitabı çok özel kılan bir şey de Dante ve Beatrice arasındaki ilişkilerden alıntılar, edebi değeri olan yapıtlardaki aşka özenme, onu yaşayabilme ve karakterlerin kendilerini onlar gibi hissedecek kadar yüce bir aşka sahip olabilme özellikleriydi. İtiraf etmem gerekirse, Dante ve Beatrice’in aşkını, Abelard ve Heloise’in aşkını mera etmeme neden oldular ve kısa zamanda alıp okumaya da niyetleniyorum. Sepetime attım bile kitapları :) Tabi sadece aşk yoğunluğu olan kitaplara dair bahsetmeler yoktu, Victor Hugo’nun Sefiller kitabına da atıflar vardı Dostoyevski’ye dair de… klasik müziklere de… yani bir edebiyat profesörü ve Dante uzmanı olan bir karakteri anlatacak kadar donanımlı bir kurguydu. Kitabın kısaca konusuna değinmek gerekirse; henüz küçücük yaştayken Gabriel’e vurulan ve onunla kısıtlı birkaç saat geçiren Julia’nın yüksek lisans için gittiği Toronto Üniversitesi’nde Dante Uzmanı olarak beraber çalışacağı profesörün Gabriel olması ve sonrasında olanları anlatıyor. Üniversite politikasına göre öğretmen-öğrenci ilişkisinin onaylanmaması, birbirlerinden sakladıkları sırları, gizemli geçmişleri ve hissettikleri aşkı anlatırken edebi aşklara değinip, Dante’ye atıflarda bulunup duyguları doruklara çıkaran bir kurguya ev sahipliği yapıyor kitap. Böyle anlatıldığında sadece aşk romanı gibi görünüyor olabilir ama bir evlatlık olan Gabriel’in ailesiyle ve kardeşleriyle ilişkilerini de anlatırken Julia’nın da sorunlu aile ilişkisine de değiniyor. Kitap anlayacağınız bir çok açıdan donanımlı bir kurguya ev sahipliği yapıyor. Gabriel'i en başından beri çok sevdim. Evet ukala, kendini bir şey zanneden, üstün gören bir karakter ama bırakın da olsun adam Profesör yani, üstelik birçok kişinin okuyup anlamadığı ve çok ağır bulduğu bir karakteri Dante’nin uzmanı... :)) Şahsen ben de öyle olsam tipik Gabriel gibi davranırdım :D Julia ise henüz yüksek lisans yapan geçmişinden dolayı çekingen ve utangaç bir kız... Kitabı elime alıp başladığımda, ilk okuyacağım zaman itiraf etmem gerekirse BDSM olarak bekledim sanırım biraz da kapak tasarımı beni bu düşünceye itti bilemiyorum. Ama kesinlikle değildi. İçerisindeki tek cinsel sahne kitabın sonundaydı o kadar. Ki kitabı ikinci kez okuduğumda ne bekleyeceğimi bildiğimden dolayı daha irdeleyerek ve duyguları özümseyerek okuduğumda karakterlerin aşkı tamamen masumiyet ve güven üzerine kurulu olduğunu… birbirlerini tanımayı, sırları ortadan kaldırmayı ve birbirlerini her şeyleri ile kabul edebilmeleri için çırpınışlarını okudum. Sadece öpüşmeler vardı o kadar... Tabi bunun bir sebebi de bir yer de üniversitenin öğrenci öğretmen ilişkisi konusundaki sınırları. Julia, Gabriel'in tez öğrencisi biraz yukarıda bahsettiğim gibi... Ben gerçekten çok beğendim. Muhteşem bir kitaptı, aşkı iliklerinize kadar hissettiriyordu, yazarın kalemi profesyoneldi ve Dante ile Beatrice çiftinden edebi alıntılar da kitabın araştırılarak yazıldığını gösteriyor. Bu kitabı gözünüzde büyütüp büyük beklentilerle okuyabilirsiniz. Ben şahsen bu kitabı ilk okuduğumda gerek benzetmelerinden gerek rakip görülmesinden dolayı Grinin Elli Tonu gibi bir kitap bekliyordum ama ondan çok daha üstün bir kitap olduğunu gördüm. Her ne kadar o seriyi de Grey’i de çok sevsem de bu kitap bambaşka bir yere sahip bende. Ayrıca şunu da söylemeliyim. Çeviride mi artık edisyonda mı bilemiyorum ama rahatsız eden kelimeler vardı. Mesela en büyük sorun yaşadığım kelime ‘bereket versin’di. Kitapta ne olarak geçiyordu bilmiyorum ama okurken birden böyle bir kelimeyle karşılaşmak… pek hoş olmadı, akışı bozdu. Kitap hakkında söyleyebileceğim tek olumsuz kısım burasıydı. Ben şimdi elime serinin ikinci kitabı Gabriel Arafta’yı alacağım. Bence siz de bu seriyi kaçırmadan deneyin derim.

Benim için tamamen zaman kaybıydı...

Tanıtılırken benzetilen malum seriden kat ve kat üstün bir kitaptı bana göre. Sahneler boş ve sığ değildi tam tersine karakterlerin düşünceleri, hisleri ve muhteşem edebiyat yazarları ve sözleri çok güzel harmanlanmıştı. E karakterler boş insanlar değillerdi sonuçta. Kalın bir kitaptı, başta bayağı uzatılan sahneleri var diye düşündüm ama tam tersine aslında uzatılmasını ben istedim. Yazar detayları çok güzel işlemiş ve kesinlikle tam yerinde bir anlatım olmuş. Evet aşıklar, ever birbirlerine yakıcı bir tutkuları var ama hop diye birbirlerinin kollarına da atlamıyorlar. En çok bunu sevdim. Arkada erotik roman diyordu fakat o tür bir sahne yalnızca bir kere var. Öpüşme sahneleri vs. çok da detaya inilmemiş rahatsız edecek kadar. Daha çok duygulara odaklanılmış, kahramanların şiirselliğini düşününce, bence çok yerinde olmuş. eklemeden geçemiyorum, kapağı çok beğendim.

Öncelikle çevirisini hiç beğenmediğimi söylemem gerek. Sinirlerim hoplayıp durdu. Bitter çikolatayı 'karanlık', 'bacon'ı 'beykın' diye çevirmeleri falan, daha bunun gibi bir çok çıldırtıcı çeviri hatası... Ayrıca dipnotlarda da çok eksiklik vardı. Kitap ise mükemmel değildi, kötü de değildi. Orta halli bir kitaptı ama sanırım Julia'ya pek ısınamadım. Kötü şeyler yaşayarak büyümüş, kitapta da bunun savunmasızlığını hissettirmeye çalışmış yazar ama Julia'da bir şeyler eksik kalmıştı sanki. Gabriel ise çok sabırlı, titiz bir aşık ama o da ,Julia gibi, iyi şeyler yaşamamış. Elli Ton ile karşılaştırılması saçma olmuş. Bildiğin aşk kitabı bu yahu. Klişelerle dolu, artık her romanda görebileceğimiz sahnelerle doluydu biraz da. Bir bölümü okurken olayın diğer bölüme nasıl yansıyacağını hemen kavrıyorsunuz okurken. Beni şok eden bir şey olmadı. Bu kadar yüksek puan vermemin nedeni ise Dante ve Beatrice. Evet bu ikisi üzerinden ana karakterlerin hayatlarını sürdürmeleri çok güzeldi ama İlahi Komedya ya da Dante hakkında bir şey bilmeyenler için hiçbir ek açıklama yapılmamış.

kitabı ortalama 2-3 günde bitirdim eğer yakın türleriyle karşılaştırma yapılacaksa-grinin elli tonu gibi- çok daha güzeldi kesinlikle, aşk sarıyordu okurken hissettiriyordu kitap çok hoştu :)

Gri'nin Elli Tonuna taş çıkartacak reklamıyla satılsa da orjiinalliğini kaybetmiş tamamen özenti bir kitap olmuş,okuyamadım bile

Israrla soylicem kesinlikle bir gri ton uyarlaması degil, artık her erotik kitabı gri tona baglamıyorlar mı cıldırıyorum. Her zengin adam fakir kız konusu kitabı grinin elli tonunu sevenler icin pazarlamaya basladilar, neyse kitaba donucem dante ve beatrice uyarlaması bu fikrin kitapta islenmesi harika olsada karakterleri oturtamamis yazar, derinlikleri yok, sıkı sıkı baglanamadim karakterlere, anlamadim boyutlarini. Beni onlara baglicak detaylara girememis kısaca kurguda biraz sınıfta kalmis..

En sevdiğim serilerden biri. bu seriyi sırf erotic kitap türünde değerlendirmeleri çok yanlış.İlk kitapta neredeyse hiçbir şey yoktu.Kitaba resmen yazık etmişler.Edebi değeri yüksek serilerden biri.Dante,Beatrice ve Virgil hakkında bir sürü şey öğrendim.Gabriel Emerson en sevdiğim kitap karakterleri arasına girdi.Bence çekinmeden okuyun.Kesinlikle tavsiye ederim :D

Bu kitabın bir erotik kitaptan ziyade aşk kitabı olduğunu düşünüyorum. Ve elli ton ile karşılaştırılması tamamen yanlış. Gabriel ve Julia aşkı her kızın hayallerini süsleyen bir aşk.

Harika ve içe işleyen bir aşk kitabıydı. Hem de tüm yazım yanlışları ve çevimenin kitabı mahvetmeye çalışma çabalarına rağmen... Gelelim bu sorunların bile mahvetmeyi başaramadığı o kitaba... Reklam amaçlı olsa bile Fifty Shades serisiyle karşılaştırılması beni üzdü. Bu kitaptaki o aşkın yanında Fifty Shades'teki sadece tensel bir ilişki kalıyor, üzgünüm... Ki bu kitapta karakterlerimiz sadece bir ilişki yaşıyor, o da kitabın sonunda... Ortak yön ararsak sadece uysal ve saf kızımız; zengin, yakışıklı, kibirli ama geçmişinden büyük bir yara taşıyan oğlumuz. Tek ortak nokta sanırım bu, ve bu ortaklığa uyan onlarca kitap sayılabilir... Gabriel'e kitap başında çok kızdım. Tam bir ZÜPPEydi çünkü. Marka merakı olan, sürekli kendini öven, ki bunu karşıdakini yerin dibine sokarak yapan bir züppe hem de. Ama olaylar çözüldükçe, Gabriel'in aslında nasıl bir 'Cehennem'de yaşadığını anlıyorsunuz... Birbirlerini eskiden tanıma olayları da kitabın duygu yükünü ve romantizmini arttıran harika bir ayrıntı. Ve Julia... Saf görünen kızımız da aslında Gabriel'den aşağı kalır bir cehennemden çıkmış değil. Gabriel geçmişten beri kendisini sürgün ettiği cehennemde Julia'nın yardımıyla bağışlanma arayacak. Julia ise o gerizekalı Simon'la yaşadıklarına rağmen gerçek aşkı yeniden bulacak ve kendini sevmeyi yeniden öğrenecek. Geçmişin hayaletleri ve şeytanlarıyla yüzleşemeden bir araya gelemeyecekler... Julia'nın dua ettiği enteresan tanrılar da gülümseten kısımlardandı. Örnek: "Ah, köpeklerin yaşayamayacağı pahalı dairelerin tanrıları, ne olur, beni rahat bıraksın..." Kitaptaki Dante&Beatrice aşkına atıf ise kitabın edebi değerini arttıran bir özellik, benim de keyif aldığım bir yandı. Ah, Gabriel'in o sözü: 'Yarın cennetten kovuluyorum, Beatrice. Tek umudumuz, daha sonra senin beni bulman. Beni cehennemde ara.' Son sözüm: Her şeye rağmen yine de tavsiye edilir, hem de nasıl...

ilk okuduğumda çok beğenmiştim, mukayese edildiği kitaptan çok daha fazla masum ve övgüyü hak eden bir kitaptı

Çok iyi kitaptı. Anlatımı, dili, betimlemeleri gerçekten içine çekiyordu. Karakterler de oldukça iyiydi ama o kadar Inferno filan fıstıktan sonra daha da karanlık bir Gabriel bekliyordum ben... Lokum gibi adam oldu :D

Ne yazık ki bitti :(

Çok güzeldi.Elli ton serisine benzetenler var ama ben o kanıda değilim.

Grinin elli tonu ile karsilastirilmasi cok yanlis bir kitap bana gore. Inanilmaz surukleyici ve cok guzel bir konusu var 1 gunde okudum kesinlikle tavsiyedir...

Okurken hem sıkıldım hemde merak ettim.Kitabın çoğu yeri bana sıkıcı geldi çeviriden mi yazardan mı kaynaklandı anlamadım.özellikle ilk başta Julia, Gabrieli tanıyor aralarında bişi geçmiş ama ne olduğunu bi türlü öğrenemiyorsunuz. Sonlara doğru anlıyorsunuz sürekli o imanın olması hoş değildi. Grinin Elli tonu ile alakası yoktu.bence kitap çok satsın diye bu tarz reklam yapılmış olabilir.

İçimi bayan bir kitap oldu...

Son dönemde aşk=cinsellik denkleminden benim gibi aşırı sıkılmış romantiklere iyi gelecek bir kitap. Belli ki reklam amaçlı grinin tonları serisine kapakta bir atıfta bulunulmuş ama alakası bile yok. Romantik kitapların tek tarafın bakış açısından anlatılmasından hoşlanmadığımdan da olabilir ama herkesin kendi düşüncelerinin kendi dilinden anlatılması da artı bir beğeni unsuru oldu. Özetle eğlenceli denemese de hoş romantik bir kitaptı.

orta karar bir kitaptı benim için kitapsızlık zamanlarında okunabilenecek bir roman

güzeldi hemde cok

bu kadar kötü olabilirdi, taklit etmeye çalışmış onu bile yapamamış.zaman kaybı..

http://kitaptutkum.blogspot.com/2013/01/gabrielin-cehennemi-sylvain-reynard.html Ayrıntılı yorum blogumdadır. Gabriel’in Julia’ya karşı duyduğu aşk, özlem ve ihtiyacını yazar çok güzel anlatmış. Okurken kendinizi kitabın büyüsüne kaptırıyorsunuz ve anlatılan tüm duyguları hissedebiliyorsunuz. Yazar olayları üçüncü kişi gibi aktarmış, böylece her iki tarafında düşüncelerini ve duygularını anlayabiliyorsunuz. Julia’nın hislerini okurken Gabriel’e söylendim, adamı daha çok süründür dedim. Ama ne var ki Gabriel’in aşk acısını okurken de Julia’ya kızdım, yazık adama, git sarıl da aradaki buzlar erisin dedim. Bu bakımdan hem yazarın yazım tarzını hem de yayınevinin çevirisini çok beğendim. Julia senelerce Gabriel’i beklemiştir, aradan 6 yıl geçtikten sonra Gabriel onun öğretmeni olmuştur ama genç kızı tanımamıştır! Hatırlayana kadar da kıza yapmadığını bırakmadı. Evini beğenmedi, fakirliğinden yakındı, her fırsatta kızı aşağıladı. Sonra kıza kendi kefaretimi ödüyorum diyerek hediyeler vermeye kalktı! Ne zaman ki 6 sene önce elmalıktaki kızın Julia olduğunu anladı o zaman tamamen değişti. Her kadının olmasını istediği bir erkeğe düşündü. Bir de kitapta Paul var. Julia’nın üniversiteden arkadaşı ve Gabriel, bu adam dolayısıyla sürekli kıskançlık krizlerinde. Buraları okumak güzeldi. Gabriel kıskançlık duygusu ile hayatında ilk kez karşılaşıyor, ne yapacağını bilemiyor ve Julia’yı bazen kırıyor bu nedenle. Kitap tavsiye edilir!!

Her ne kadar ilk başlarda Gabriel'in tavır ve tutumlarını hödüklük olarak nitelendirsem de hemde bir yanım onun acılardan yoğrulmuş zor bir geçmişten geldiğini öğrenince... Son zamanlarda okuduğum en hassas aşık Gabriel - okuduğumuz bazı kitaplarda hemen atlamalar, çabuk yaşanan cinsellik o kadar aşinalaştı ki! :/ - sevgilinin çok değerli olduğunu hissettirilmesi yazarın bunu aktarmasını çok beğendim :) Bu kitap için tek eleştirim ''Grinin Elli Tonu ''kitabının adının kapakta olması,arka kapakta Books and Rewies'tan Jesscica Durham'ın '' Grinin Elli Tonu'nun yazarı rekabete hazırlan!!'' demesi yine o kitabın adının anılması çok yersiz ve gereksizmiş

Kitabın tanıtımında "grinin elli tonu'nun yazarı rekabete hazırlan" diyor... Sanırım yayınevi bunu bir pazarlama hilesi olarak kullanmak istedi, zira kitabın karşılaştırma yapılan seriyle pek de ilgisi yok. İyiki de yok... Şunu söyleyebilirim ki bu çok daha edebi, çok daha kaliteli bir eserdi. Hatta edebi açıdan ağır bile sayılabilir. Yazar pek çok klasikten alıntı yapmış... Klasik sevmeyen biri olarak bu yönde kendimi eksik hissettim. Alıntı yapılan, ilişki kurulan edebi karakterlerin bir kısmını bilmeyişim okuduğum bölümleri bir parça havada bıraktı. bu eksiklerimi tamamlar tamamlamaz kitabı tekrar okuyacağım... Erkek karakterimiz Profesör Gabriel Emerson Toronto Üniversitesi'nde Dante Uzmanı... Kitap başından sonuna kadar Dante ve Beatrice'e atıflarla dolu. Profesör son derece kibirli, soğuk, kendini beğenmiş ve bencil bir adam; ya da sadece dışarıdan görünen kısmı öyle. Zira karakterimizin geçmişi sırlarla, ruhu ise yaralarla dolu. Kendini günahkar olarak tanımlıyor ve hatalarının affının olmadığına inanıyor... Bayan karakterimiz Julianna Mitchell ise profesörün lisansüstü sınıfında öğrenci. O da kendine güvensiz, sessiz, ürkek bir tip... Kahramanlarımızın ilk tanışıklıkları pek de hoş değil aslında, Julia profesörün gazabına uğruyor zira... Ama Julia'nın bildiği Gabriel'inse unuttuğu bir detay var: Onlar daha önceden tanışmışlardı... Daha evvelki tanışıklıklarının detayına fazla inmek istemiyorum, okumak isterseniz kendiniz keşfedin... Ama sırf bu yüzden bile ikili arasında aşk yüzeysellikten uzak. Grinin Elli Tonuna yapılan atıfı sırf bu yüzden bile anlamsız bulabilirsiniz, buradaki aşk çok daha yoğun hissediliyor. Romanın yetişkin okurlar için kategorilendirilmiş olmasına rağmen bu tür içeriğin çok çok az olduğu konusunda güvence verebilirim. Julia ve Gabriel'in birşeylere başlamak için aşmaları gereken sorunları var, en azından bu sırlarını birbirleriyle paylaşmak zorundalar... Bu tür kitapları şu açıdan seviyorum; karakterlerin ruh analizini adım adım okumak güzel oluyor. Gabriel'in geçmişiyle yüzleşmesi sancılı bir süreç, ben kendi adıma üzüldüm onun için... Ama belirtmeden edemeyeceğim bir şey daha var bu kitapla ilgili, o da çevirmenin yeteneksizliği... Bir kitap ancak bu denli baltalanabilirmiş, çevirmene rağmen sevdim kitabı o kadar diyeyim. Özenle ve oldukça gereksiz bir çabayla eski kelimeler kullanmış sevgili çevirmenimiz, halbuki daha güncel kelimelerle daha akıcı bir çeviri yapabilirmiş. Pek çok yerde çevirmen notu olmalıydı bence, edebi eserlerden alıntılar konusunda hele ki... Ama ben o açıklamaları göremedim. Bir de üstüne çok komik bir sansürü vardı çevirmenimizin: ditmek! Bu sözcüğü ilk kez duymamın komedisinin yanında, kullanımı da gereksiz gibi geldi bana. Bir sürü küfürü çevirirken sansür uygulamazken neden bu kadar komik bir kelimeyi kullanmayı yeğledi kendileri sormak lazım... Okumanızı tavsiye ederim, tek eksik yanı çeviriydi... Kitap 5 üzerinden 4 alır benden:) Marla Sngr'dan Gabriel'in Cehennemi Yorumu Gri’nin elli tonu ile kıyaslanmasının asıl nedeninin ticari beklenti olduğunu düşündüğüm bir kitap zira bu iki kitabın anlatım ve dil açısında birbiriyle benzer yanları yok. Daha edebi , daha kaliteli ve insana bir şeyler katacak kitap. İlahi komedya alıntıları ve karakterleri Dante ve Beatrice üzerinden anlatmaları çok başarılıydı. Gri ile karakterlerin benzerlikleri var. İki adamında karanlık, acılı geçmişleri, kızlara karşı takıntıkları tavırlar ve iki romanın da kadın karaterlerinin masumiyetini birbirine benziyor ama anlatım alakası yok. Bir kere bu kitap da cinsellik abartılı değil hatta neredeyse hiç yok diyebilirsiniz. Temel de şehvet ile ilgili tanımlamlar var ki Gabriel bir proföser ve bu konu ile ilgili araştırmalar yapıyor ama normal her şey dozunda. Belki bir çok insana ağır gelebilir, akıcı gelmeyebilir ama benim kapılıp elimden bırakamadığım bir kitap oldu. Gabriel’in çok iyi bir geçmişi yok bunun ağırlığını üzerinde hep taşıyor ama Julia ile ruhunu temize çıkıyor. İkisinin debirbirine karşı aşkları, yaptıkları çok etkileyiciydi. Öğrenci ve Proför ilişkisi ve hatta ara ara ders sırasında birbirlerine laf dokundurmaları da kitap da akılda kalan yerlerden. Ben açıkçası bu kitabı tavsiye ederim.