Öteki

Dostoyevski'nin ilk romanlarindan. Henuz ününe kavuşamadığı zamanlarindan...Cağının ötesinde bit kitap. Psikolojiyi derinlemwskne ele almış yazar. Devlet memuru Golyadkin'in psikolojik olarak hastalanmasi , kisilik bölünmesi yaşaması ( hayali karakter yaratmasi ) kitabi o kadar degisik ve etkileyici hale getirmiş ki okuyanlarda oluşan ilk kani , Chuck Palahniuk'un efsane kitabi ve filme uyarlanan Dövüş Kulübü acaba bu kitaptan mi esinlenilmiş diye soruyor insan. Golyadkin'in ruhsal çöküntüsü, icine düştüğü sıkıntı okuyucuya eminim ki tesir ediyordur tipki bende olduğu gibi.

Sonunu anlayamadım kitap ile ilgili yorumlara bakınca jeton düştü. Meğerse fight club ın temelleri bu kitapla atılmış.

Dostoyevski'nin kendisi bile hikayeyi başarısız olarak nitelendirmiş.Benim içinse kitapları içinde ilk 3'e girer.Ana karakter Golyadkin'in tıpa tıp aynısı ikinci bir Golyadkin'in farklı karakter ve kişiliği yansıtması oldukça etkileyiciydi,ürperticiydi.Kafka'nın tohumları atılmış sanki...

Mesleğimden dolayı karakterin içinde bulunduğu psikolojik hastalığı kitabın yarısına gelmeden buldum sayılır. O nedenle kitabın yarısından sonra hiç heyecanlanmadım. O nedenle 7 puan veriyorum benim için sürükleyicilik pek yoktu diyebilirim. Onun dışında paranoid şizofreninin belirtilerini görebileceğiniz güzel bir kitap diyebilirim. Bu alanla ilgileniyorsanız okuyabilirsiniz.

Golyadkin isimli devlet memuru olan ana karakterimiz uşağı Petroviç'le birlikte mütevazı bir hayat yaşamaktadır. Galyadkin bir sabah işe gittiğinde adı, sanı, tipi ve her şeyiyle tıpatıp kendisine benzeyen Öteki ile karşılaşır. Kahramanımız yavaş yavaş kendi sonunu hazırlar.

İşin içinde Dostoyevski olunca olumlu ayrımcılık yapıyorum. Yazıldığı döneme bakılınca konusu ve işleyiş biçimi yine zamanının ötesine geçmiş. Yer yer gerçekten beni tam hikayenin ortasına çekti ve kahramanımız sinirlerimi bozmayı başardı. Kalburüstü olmasına rağmen yazarın daha önce okuduğum eserler arasında üst sıralara yerleştirmediğimi de söylemeliyim.

...... İyi insanların arasında maskesiz dolaşıyorum, bunu, hiçbir şeyi atlamamış olmak için söylüyorum size.. İyiydi tekrar okunası.

Hikayenin Sonunu çözemedim..edebi bir eser..Dostoyevski..ama bu eser fena değil..

Sosyal hayatın dışına itilmiş ve bu ortama girme mücadelesinde sürekli hatalar yapan ve yaptığı hatalardan dolayı iyice psikolojisi bozulan insanın hikayesi. İnsanların içinde kopan fırtınaların kelimelerle vücut bulmasını sağlayan bir yazar. Okumaya değer bir kitap.

Dostoyevski'nin bu kitabı neden çok bilinmez bilmiyorum. Çünkü diğer kitapları kadar şahane bir öykü güzel bir kurgu ve sürükleyici... Beni en çok etkileyen ise karamsar ve isyankar yazılarıyla tanıdığımız Dostoyevski istediğinde ne kadar eğlenceli şeyler kaleme alabildiği oldu...Kitap karakteri ile uşağın eğlenceli diyalogları mevcut... Ve bir şizofren hastasının öyküsünü başarılı bir şekilde aktarmış Dostoyevski Düşünün ; bir gün size ikiziniz kadar benzeyen biri karşınıza çıkar ve sizin hayattaki isminizi, işinizi, kariyerinizi, toplumdaki statünüzü ele geçirir ve sizi bir paçavra gibi kenara atar... Ne kadar ilginç değil mi?. O zaman hemen bu kitabı okumaya başlayın

Fight Club'ın '' fikri '' , yıllar önce yazılmış.

Sürekli gelgitler yaşayan, kendisiyle çatışan, anti kahraman Bay Golyadkin'in baştan sona aynı tarz sözcüklerle dolu iç ve dış dünyasını okurken epey yoruldum. Hikayenin hiçbir kısmında çıkış yakalayamadım. Usta yazarın benim için oldukça sönük kalan kitabıdır.

kahramanımızı kendimle bağdaştırdım zaman zaman, bunlar kötü sinyaller bayım :)

Kendini kaybet.