Hapiste

Ruhunu önyargıların tutsağı olmaktan kurtaran biri için hiçbir yer hapishane değildir. çünkü konuşmak için taşlardan başka birşeyimiz yok. Ve taşlar bizim için konuşmaktalar. Bir vakitler bir adam vardı gerçeğin dostu ve bu gerçek sevgisi yüzünden kimse sevmezdi onu herkes ondan söz ediyordu kinle ve kuşkuyla ve hiç kimsenin yanında barınamıyordu yalnız,herkesin yabancısı öldü, hapiste, sessiz sedasız kimbilir nerede gömülü kovalanan gerçeğin sadık dostu ve hiç kimse izlemedi mezara kadar cenazesini sadece benim kalbim biliyordu ve sessizce saklıyordu, bu gizi...