Palto

okunmali!

Nikolay Vasilyeviç Gogol den, Dostoyevski'nin 'hepimiz Gogol'un paltosundan çıktık' dediği sarcıcı bir öykü. 'Palto' yılda 400 ruble kazanan Akakiy Akakiyeviç adlı sıradan bir Rus memurunun hayatından çok küçük bir kesiti anlatıyor. Maddi sıkıntı çeken Akakiy, eskiyen paltosunu yenilemek için türlü fedakarlıklar yaparak para biriktirir ve kendisine yeni bir palto diktirir. Ye kürküm ye misali onunla hep dalga geçen iş arkadaşları onu yeni paltosuyla görünce hemen ona iyi davranmaya başlıyorlar, hatta bir iş arkadaşı onu akşam evine davet ediyor. Bir palto insanın önemini nasıl da değiştiriyor. Paltosunu omuzlarına alıp sokaklarda bayramlıklarını giymiş bir çocuk gibi sevinçle dolaşan Akakiy için başka bir sorun daha ortaya çıkıyor 'o paltoyu korumak'. Akakiy'in paltosunu çaldırmasıyla hayatındaki asıl trajedi başlıyor. Özellikle aslında mühim olmayan insanların mühim kişiymiş gibi bulunduğu makamın önemini diğerlerinin gözünde daha da yükseltmek için her türlü yola başvurması bana çok tanıdık geldi. Hem gülünç, hem de üzücü, hem de eleştirel yanı olan güzel bir trajikomik öykü. Hikayenin fantastik bir son ile bitmesi de bence çok iyi olmuş. Akakiy'in kısa trajik öyküsü tam kalbime dokundu. Okumanızı tavsiye ederim. Kitapda bir alıntı: Ömrünün son demlerinde de olsa yoksulluk içinde geçen yaşamını bir anlığına neşeye boğan, palto biçimine bürünmüş gösterişli bir konuk tarafından ziyaret edilmiş, sefalet içinde geçen kasvetli hayatı kısa süreliğine de olsa renklenmiş; ama hemen ardından bu dünyanın en güçlü insanlarının bile üzerine çöken ölüm felaketi onun karşısına çıkıvermişti.(s.58)

Dostoyevski'nin “Hepimiz onun Palto’sundan çıktık” dediği palto işte bu palto. öykünün kahramanı Akakiy Akakiyeviç de dosto'nun Yeraltı Adamı'nın emmoğlusudur.

Türünün ilki olması ve sade dili dikkatimi çekti.

Çarlık Rusya'sında gerçekçiliği nedeniyle itelenen, günümüzde ise tiyatro oyunlarına konu olmayı başarabilen, yazımından neredeyse ikiyüz yıl geçmiş olmasına rağmen; sade, akıcı ve içten anlatımıyla, hala keyifle okunan güzel bir öyküdür Palto. Sosyal sınıf baskısının, sınıflar arasındaki uçurumun, fakirliğin, yalnızlığın, tükenmişliğin, çaresizliğin adıdır Palto. Sınıfsal ayrılıkların insanların hayatını nasıl etkilendiğini, Rus bürokrasisinin çarpıklığını, Akakiy Akakiyeviç üzerinden oldukça başarıyla anlatmış yazar. Hayattaki tek gayesi yazıları kopyalamak olanan Akakiy'in hayallerden, hedeflerden ve en önemlisi sosyallikten uzak monoton hayatının Palto ile renklenmesi, Palto'yla kararması, inasana ister istemez kendi hayatını ve hedeflerini de sorgulatıyor.

Kolektif kitap baskısı...

Aslında dünyanın değişmediğini bizlere gösteren, sınıf farklılıklarının her coğrafyada bulunduğunu anlatan bir eser... Anlatılan olay kadar kitabın sonunda yer alan mektup Gogol'a bakış açısının farklılıklarını gözler önüne seriyor ve sizin okurken hisettiklerinize başka bir pencere açıyor.

“Kimsenin korumadığı,hiç arkadaşı olmayan,hayatı boyunca hiç kimseden içten bir yakınlık görmemiş,bir böceği iğneyletutturup mikroskop altında inceleme fırsatını kaçırmayan doğabilimcilierin bile ilgisini çekmeyen bir insan evladı...”

kitap yorumunun tamamı ve kitap hakkında bilgi için; www.uykusuzokumalar.blogspot.com “ Küçük adamın çektiği sıkıntılar,maruz kaldığı eşitsizlik ve acılar bu uzun öykünün başkahramanı Akakiy Akakiyeviç'in hayatı üzerinden yalın bir gerçeklikle anlatılıyor.” Arka Kapak

http://kosmikkek.blogspot.com.tr/2015/10/palto.html?m=0

"Davasına kimsenin sahip çıkmadığı, kimsenin yakınlık göstermediği, bir iğnenin ucuna yerleştirdiği sıradan bir sineği bile alıp milroskop altında incelemeyi ihmal etmeyen doğa bilimleri uzmanlarının dahi dikkatini çekmeyen bir yaratık..." Gogol'ün Ölü Canlar'ından sonra okuduğum ikinci eseri. Malum yarım kalan eser, dramatik bir yaşantısı olan roman.. Palto'yu da şu meşhur "Hepimiz Gogol'un Palto'sundan çıktık." sözü üzerine okuyacaklarım listesine almıştım ama iyi de yapmışım. Kısa ama insanı insanlık üzerine düşündüren bir hikaye.. Klasik bir başlangıç, fantastik bir son...

insanlık c: kitap bittiğinde güzelli bir hüzünlük çöküyor,bazen korkuyorsunuz içli içli ağlıyorsunuz

Kamu kurumlarının işleyişi,yoksul insanların hayata tutunma çabasını yalın dille anlatılan bu eserde palto aslında çok şey ifade etmiyor mu? Tavsiye ediyorum..

Sonunda sinirden dişlerimi sıktığım bir hikaye.. bildik tanıdık... adaletsizliğin ve vurdumduymazlığın ülkesi yok gibi..

Gogol'un harika üslubuyla yazılmış, iç burkan ve Rus bürokrasini yerden yere vuran aynı zamanda insanın maddeye verdiği önemi anlatan şahane bir kitap... mutlaka okunmalı

diliyle harika bir kitap. hele ki çeviriyle yitip giden dil ustalıklarını düşündükçe ona rağmen sahip olduğu ustalığa bin kat daha hayran oluyor insan. ilk bakışta rus bürokrasisini eleştiren bir kitap gibi algılansa da aslında insanların içindeki kötülüğün eleştirildiği bir kitaptır. gogol okuyalım abiler, gogol iyiir :)

gogol gerçekten büyük bir yazar

Akakiy Akakiyeviç toprağa verildi ve Petersburg onsuz kaldı; sanki bu kentte böyle biri hiç var olmamıştı. Davasına kimsenin sahip çıkmadığı, kimsenin yakınlık göstermediği, bir iğnenin ucuna yerleştirdiği sıradan bir sineği bile alıp mikroskop altında incelemeyi ihmal etmeyen doğa bilimleri uzmanlarının dahi dikkatini çekmeyen bir yaratık, ömrünün son günlerinde de olsa palto biçimine bürünmüş ışıl ışıl bir misafir tarafından ziyaret edilmiş, sonra da çarların ve dünyadaki diğer tüm hükümdarların üzerine çöken felaket onun da karşısında belirmiş yıllarca dairedeki arkadaşlarının acımasız alaylarına sabırla katlanan Akakiy Akakiyeviç bir hiç uğruna bu dünyadan sessizce göçüp gitmişti.” Paragrafıyla BİTMEYEN ürkütücü bir roman

harikulade...

"Hepimizin altından çıktığı palto..."

'hepimiz gogol'un palto'sundan çıktık' demiş dostoyeski. rus edebiyatınn temel taşlarından olan palto, gogolun tarzını haykırdığı, bir paltonun ne derece önem kazandığını gördüğümüz bir kitaptır.

Gogol'u seviyoruz ve paltolarımıza sarılırken hatırlıyoruz ne kıymetli bir servete sahip olduğumuzu..